En el Valle de Himnos ~ Infine... siamo un quartiere...!!!
Nella Valle degli Inni
~ Por fin ... somos un barrio ...!!!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με τη βοήθεια του Πανοικτίρμονος Θεού , από σήμερα είμαστε και πάλι κοντά σας ,μετά από τη διετή απουσία στην μπλογκόσφαιρα.
Με την επιστροφή μας , σας ανακοινώνουμε την διάθεση , να αποκτήσει το ιστολόγιό μας και άλλους συντάκτες για την καλλίτερη ενημέρωση και
πνευματική βοήθεια των αναγνωστών μας .
Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι , όπως συμπληρώσουν τη φόρμα επικοινωνίας (κάτω δεξιά).

Σας περιμένουμε με χαρά!

Θεοτόκης
21/11/2014

ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

Όσο με ωφέλησαν οι αρρώστιες , δε με ωφέλησε η άσκηση που , σαν μοναχός , έκανα τόσα χρόνια.
Γέρων Παΐσιος

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

ΠΟΝΕΜΕΝΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ




του Αρχιμ.Χρυσοστόμου Λαγουμτζή







Υπάρχουν άνθρωποι που μια ζωή παλεύουν

και σηκώνουν έναν σταυρό
που δεν υπάρχει κανείς άλλος να το σηκώσει.
Μόνος αυτός και ο σταυρός του.

Κι όμως τον βαστούν γερά,

σφίγγουν τα χέρια,

απλώνουν την πλάτη και κουβαλούν,

κουβαλούν, κουβαλούν ,την θλίψη,
τον πόνο,

την στενοχώρια,

που δεν αντέχονται με τίποτα,

απλά ελπίζουν ελπίζουν και προχωρούν,

ζητούν τη βοήθεια,

την βοήθεια του Θεού και συνεχίζουν.

Υποφέρουν και λιώνουν,

το αχ δεν υπάρχει,

φωνή καμία,

τα μάτια κοιτούν ψηλά στον ουρανό

και ελπίζουν στο Θεό.

Δεν περιμένουν τίποτα άλλο απ΄ τη σταυρωμένη ζωή τους,

απλά παλεύουν,

όπως μπορούν και επιβιώνουν και συνεχίζουν,

αγωνίζονται και πάνε,

τόσο μακριάπου δεν τους προλαβαίνεις,

τόσο ψηλά που δεν τους φτάνεις .

Μα ο σταυρός αυτός βαραίνει,

το βουνό μεγαλώνει ,

ένα δάκρυ πέφτει, ναι,

η θλίψη τους λιώνει,

μα εκεί,

συνεχίζουν και δεν γογγύζουν ,

είναι μακρύς ο δρόμος,

μα δεν λυγίζουν.

Ένα χαμόγελο ζητούν τα πονεμένα μάτια,

ένα χάδι στοργικό,

μια λέξη,

μια παρηγοριά… αυτό είναι όλο.

Μια κουβέντα στοργική,για να γλυκάνουν,

λίγο αυτό το πόνο το βαρύ,

να διασκεδάσουν,

τα βάσανα,

τον χρόνο...

Αυτόν τον χρόνο,

που δεν περνά με τίποτα

και ο σταυρός βαραίνει κι ένα ποτάμι δάκρυα,

μια θάλασσα θλίψη.

Όταν χαμογελούν οι συνάνθρωποι,

το πρόσωπο γλυκαίνει ,

μέσα απ τα μάτια τα θολά, βγαίνει μια λάμψη,

ο πόνος, λίγο-λίγο χάνεται

και ο νους τους ταξιδεύει,

ταξιδεύει σε μια ζωή,

που ο πόνος και η θλίψη δεν θα υπάρξει πάλι,

μα είναι μακριά, πολύ μακριά ,

μα αυτό όμως δεν τους νοιάζει.

Θεέ μου,

Θεέ μου, δώσε δύναμη σε αυτούς που υποφέρουν,

άλλο σταυρό στη πλάτη τους μη πάρουν,

μη νιώσουν άλλο πόνο και ας ξέρουμε πολύ καλά,

πως το χαμόγελο αυτών θα είναι πονεμένο.

7 σχόλια:

  1. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΤΕΡ .ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΟΥ .ΔΙΝΕΙΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΝΕΜΕΝΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καταπληκτικό και διδακτικότατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εν ακείμενο που μπορεί κάποιος να αντλήσει πολλά και ν ασυνεχίσει τον καθημερινό του αγώνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. O πόνος απαλύνεται μόνον με αγάπη .
    Η αγάπη είναι εσωτερική ανάγκη της ψυχής μας .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μην απελπιζόμαστε , ο πόνος είναι πολλές φορές Θεϊκό δώρο . Από την άλλη είναι δείγμα & απόδειξη ότι υπάρχουμε .Ενας σύγχρονος σοφός λέει :
    Είναι προτιμότερο , η γνωστή ρήση του Καρτεσίου : << σκέπτομαι , άρα υπάρχω >> , σε << υποφέρω , άρα υπάρχω >> .
    Γιατί όπως λέει : << υπάρχουν άνθρωποι που ποτέ δεν εσκέφθησαν (οι διανοητικώς καθυστερημένοι ) δεν υπάρχει όμως κανείς που να μην υπέφερε >> .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Θεέ μου, δώσε δύναμη σε αυτούς που υποφέρουν,

    άλλο σταυρό στη πλάτη τους μη πάρουν"
    Λόγια ειλικρινούς προσευχής.!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ ωραία λόγια, λόγια αληθινά που είναι μι απροέκταση προσευχής. Σε ευχαριστώ πατέρα μου, να προσεύχεσθε και για μένα σας παρακαλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή