En el Valle de Himnos ~ Infine... siamo un quartiere...!!!
Nella Valle degli Inni
~ Por fin ... somos un barrio ...!!!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Με τη βοήθεια του Πανοικτίρμονος Θεού , από σήμερα είμαστε και πάλι κοντά σας ,μετά από τη διετή απουσία στην μπλογκόσφαιρα.
Με την επιστροφή μας , σας ανακοινώνουμε την διάθεση , να αποκτήσει το ιστολόγιό μας και άλλους συντάκτες για την καλλίτερη ενημέρωση και
πνευματική βοήθεια των αναγνωστών μας .
Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι , όπως συμπληρώσουν τη φόρμα επικοινωνίας (κάτω δεξιά).

Σας περιμένουμε με χαρά!

Θεοτόκης
21/11/2014

ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ

Όσο με ωφέλησαν οι αρρώστιες , δε με ωφέλησε η άσκηση που , σαν μοναχός , έκανα τόσα χρόνια.
Γέρων Παΐσιος

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Τη 13η του μηνός Φεβρουαρίου...

Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα


ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ(Σ)...

Η Ιστορία...
Μια δυτική παράδοση αφηγείται ότι τον 3ο μ.Χ. αιώνα ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος Κλαύδιος ο Β΄, ο επονομαζόμενος «Γοτθικός», από τους συνεχείς κι ανηλεείς πολέμους του εναντίον των ανυπότακτων φυλών των Γότθων, απαγόρεψε τους γάμους των νεαρών υπηκόων του, ώστε καμία δέσμευση να μην είναι ικανή να κρατήσει τους στρατιώτες του μακριά από το πεδίο της μάχης.
Ένας χριστιανός παπάς στη Ρώμη, ο Βαλεντίνος, αψηφώντας την απαγόρευση του αυτοκράτορα, αλλά και τους διωγμούς που υφίσταντο την εποχή εκείνη οι χριστιανοί, άρχισε να παντρεύει κρυφά τα ερωτευμένα ζευγάρια. Η φήμη του σιγά-σιγά εξαπλωνόταν στην αχανή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία κι όλοι οι νέοι έσπευδαν στη Ρώμη και στο «φίλο των ερωτευμένων», όπως τον αποκαλούσαν, για να παντρευτούν. Ώσπου αναπόφευκτα το έμαθε κι ο ίδιος ο Κλαύδιος, που διέταξε να συλληφθεί και να φυλακιστεί ο αντιδραστικός ιερέας. Όταν εκείνος αρνήθηκε να αλλαξοπιστήσει και ν’ απαρνηθεί τις ιδέες και τα πιστεύω του καταδικάστηκε σε θάνατο με λιθοβολισμό κι αποκεφαλισμό. Εκτελέστηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 270 μ.Χ., την ίδια χρονιά που πέθανε από λοιμό κι ο αυτοκράτορας Κλαύδιος. Ο δεύτερος έμεινε στην ιστορία για τους πολέμους του εναντίον των βόρειων βαρβαρικών λαών και τους διωγμούς των χριστιανών. Ο πρώτος σαν προστάτης του έρωτα και της αγάπης. Μερικές δεκαετίες αργότερα η Καθολική Εκκλησία ανακήρυξε το Βαλεντίνο άγιο και καθιέρωσε τη γιορτή του την ημέρα του θανάτου του, στις 14 Φεβρουαρίου, βρίσκοντας στο πρόσωπό του τον ιδανικό εκφραστή και προστάτη του έρωτα και της αγάπης. Τα λείψανά του φυλάσσονται σήμερα στην Ιταλία και στην Ιρλανδία.




Η Εκκλησία...




Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών & πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, σε μία προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή των νέων προς την ορθόδοξη πίστη, πρότεινε στους ερωτευμένους να γιορτάζουν την αγάπη τους την προηγούμενη του Αγίου Βαλεντίνου, δηλαδή στις 13 Φεβρουαρίου, που η ορθόδοξη εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Ακύλα & Πρισκίλλης. Το αγαπημένο αυτό ζευγάρι ήταν σκηνοποιοί και ασπάστηκαν το χριστιανισμό, πιθανότατα όταν κατέφυγαν από τη Ρώμη στην Κόρινθο τον Α' αιώνα μ.Χ. για ν’ αποφύγουν τους διωγμούς του αυτοκράτορα Κλαύδιου. Εκεί συνάντησαν πρώτη φορά και φιλοξένησαν τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος μάλιστα τους μνημονεύει σε τρεις επιτολές του και τον ακολούθησαν στην Έφεσο ως συνοδοί. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Ακύλας έγινε Επίσκοπος Ηρακλείας και μαρτύρησε για την πίστη του μαζί με τη σύζυγό του, ενώ κατ’ άλλους ερευνητές , κοιμήθηκαν ειρηνικά.


~ Στη μνήμη αυτού του αγαπημένου μέχρι το θάνατο ζευγαριού πρότεινε ο μακαριστός Χριστόδουλος να γιορτάζουν την αγάπη τους οι ερωτευμένοι.












Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Ενθυμούμαι...


+ Ο ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ

(1915-2008)









Σήμερα έχοντας λίγο χρόνο και ξεκούραστο νου και ευρισκόμενοι εις τα μεθέορτα της του Σωτήρος Χριστού Υπαπαντής , ενεθυμήθην ότι αυτές τις ημέρες ο πάλαι ποτέ Μέγιστος Ιεράρχης της Αποστολικής Εκκλησίας των Πατρών , ο πολιός Μητροπολίτης κυρός -πλέον- ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ , ο οποίος μάλιστα την ημέρα της Υπαπαντής είχε επέτειο των γενεθλίων του , ιστάμενος μεγαλοπρεπώς έμπροσθεν της Αγίας Τραπέζης κατα την ώρα των Απολυτικίων,μετά τη Μικρά Είσοδο , φέροντας -όπως πάντα- καλλίτεχνον μίτραν , έψαλλε στεντορεία τη φωνή , το Κοντάκιο της Εορτής "Ο μήτραν Παρθενικήν αγιάσας τω τόκω Σου " και έμεινα για πολλήν ώραν σκεπτικός....




Φωνή γλυκεία και κατάμεστος , παράστημα Άρχοντος Πρωτοψάλτου , Μουσικολογιώτατος , γνώριζε και στήριζε το Τυπικό της Εκκλησίας , διέθετε ύφος ηγέτη , μα πάνω απ' όλα , ήταν ο κανών του Αρχιερέως!

Διέκρινες στο λόγο του , ύψος και βάθος Θεολογίας , είχε Αρχιερατικό και Συνοδικό κύρος , είχε γνώσεις και ικανότητα διοικήσεως , γνώριζε πολύ καλά την έννοια των ψαλλομένων τροπαρίων , ο ίδιος ήταν Υμνογράφος και μελοποιός , ήταν κοντολογίς ένας αρχοντοπαπάς...

Τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος , μετά την Θ. Λειτουργία σε πανηγυρίζοντα Ι.Ναό των Πατρών , έθεσε στους παρισταμένους ιεροψάλτας -εγώ απλούς μάρτυς , το εξής ερώτημα :

-Τί θα πει , "οθνεία αλλοίωσις ευπρεπεστάτη " ; (φράση απο τον ιαμβικό κανόνα της Εορτης του Αγ.Πνεύματος ).

Οι ιεροψάλτες τον άφησαν να απαντήσει . Θέλω να πιστεύω οτι το έκαναν από σεβασμό ή επειδή ήθελαν ν' ακούσουν την απάντηση απ' τον ίδιο , σαν επικύρωση.

- Οθνεία λοιπόν , συνεχισε , εννοείται η ξένη , η άγνωστη , η απρόσιτη ,η αλλότρια...Ξένη ήταν η αλλαγή στην ψυχή αλλά και στη γλώσσα ενός εκάστου των Μαθητών μετά την κάθοδο του Παναγίου Πνεύματος , πλην όμως , ευπρεπέστατος. Κάτι που έπρεπε να γίνει προκειμένου η πίστις εις τον Αληθινό Θεό να επιτευχθεί .
Συνήθιζε να εξηγεί και να αποτυπώνει θεολογικά κάθε τροπάριο που ίσως να ήταν δυσνόητο για κάποιους από εμάς , και αυτή τελικά είναι η παρακαταθήκη που μπορεί ν' αφήσει ενας Ιεράρχης στο ποίμνιό του , αναχωρώντας για την αιώνια ζωή .
Μέχρι να εγκαταλείψει την επίγειο βιοτή του εψαλλε . Η Βυζαντινή Μουσική ήταν το αίμα που κυλούσε στις φλέβες του , όσο και αν κατέπεσε σαν κορμοστασιά , η φωνή του ηχούσε με τον ίδιο τόνο και την ίδια γλυκύτητα...
Είθε η ψυχή του να κατετάγη εν σκηναίς Δικαίων και η ευχή του να μας καθοδηγεί και να μας συνοδεύει εις την οδόν του Κυρίου.

~Θεοτόκης










Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009


Οι ιερομόναχοι δεν διορίζονται ως τακτικοί εφημέριοι.



Το Γ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (1753/2008) έκρινε ότι οι ιερομόναχοι δεν μπορούν να διοριστούν
ως τακτικοί εφημέριοι.

Ακόμη, η απόφαση του ΣτΕ αναφέρει ότι η παύση μοναχού από θέση προσωρινού εφημερίου και η επαναφορά του στη Μονή, όπου ανήκει, απόκειται στην απόλυτη διακριτική εξουσία του Μητροπολίτη, μη υποχρεουμένου να αιτιολογεί την σχετική πράξη.

Επίσης, αναφέρει η δικαστική απόφαση ότι τακτικοί εφημέριοι δεν είναι υπάλληλοι των Ιερών Ναών ή της Μητρόπολης ή της Εκκλησίας της Ελλάδος, ώστε να εφαρμόζονται αναλογικά σε αυτούς οι διατάξεις του Κώδικα περί δημοσίων υπαλλήλων, ενώ στον ίδιο ναό είναι δυνατόν να διορισθούν και πλείονες των δύο τακτικοί εφημέριοι.

Τέλος, αναφέρει το ΣτΕ, ότι η τοποθέτηση προσωρινού εφημέριου δύναται να αρθεί με πράξη του Αρχιερέα για οποιονδήποτε αποχρώντα λόγο, αλλά με προσηκόντως αιτιολογημένη πράξη.

Πηγή : www.romfea.gr
Γράφει ο/η ΑΠΕ 01.02.09