ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. ΜΤΘ. Ι΄ 32-33, 37-38 ΙΘ΄27-30

Του  πρωτ. Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών  για  την  10-6-12

((θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού)) Ψ.ΞΖ.36

Η σημερινή εορτή των Αγίων Πάντων οφείλεται εις μιαν γυναίκα, αγίαν γυναίκα, την αυτοκράτειρα Θεοφανώ, πρώτη σύζυγο του Λέοντος του σοφού. Η καθιερωθείσα όμως από τους Πατέρας  Κυριακή των αγίων Πάντων έχει βαθύτερη σημασία. Και είναι όντως θεόπνευστη αυτή τους η επιλογή μετά την Κυριακήν της Πεντηκοστής, γιατί  η επιφοίτηση  του Αγίου Πνεύματος είναι το ιδρυτικό και συστατικό της Εκκλησίας γεγονός . Γι αυτό και η ορθόδοξη  Εκκλησία  ονομάζεται Αγιοπνευματική  και σήμερα γιορτάζει όλο το πλήρωμα των πιστών της ,που είναι  οι Άγιοι Πάντες .

Την ονομασία άγιος  την φέρουμε όλοι (πάντες)  οι χριστιανοί όπως θα δούμε πιο κάτω  όσοι έζησαν μέχρι σήμερα και όσοι θα ζήσουν μέχρι συντελείας των αιώνων. Γιατί για να γίνει κανείς χριστιανός ,πρέπει πρώτα να γίνει άγιος δηλ. αφιερωμένος (όχι κατ΄ ανάγκην  αναμάρτητος, δίκαιος άμεμπτος, κλπ). 

 Άγιος στη γενική έννοια θα πει ξεχωρισμένος από τον κόσμον και αφιερωμένος στον  Χριστό. Και αυτό γίνεται κατά το βάπτισμα και το χρίσμα. Οπότε όλοι οι εισερχόμενοι εις την εκκλησία ονομάζονται πρώτα άγιοι και έπειτα χριστιανοί. Πρδ. Για να γίνει κανείς επιστήμων πρέπει πρώτα να γίνει φοιτητής και έπειτα επιστήμων. Για να γίνει κάποιος Πρωταθλητής πρέπει πρώτα να γίνει αθλητής και  έπειτα Πρωταθλητής .    

Η ονομασία Άγιος  εδόθη από  τον προφήτη  Δανιήλ  στους  πολίτες  της Μεσσιανικής Βασιλείας που είναι ή Εκκλησία.  Δανιήλ  :

Τέσσαρες  βασιλείαι αναστήσονται επί της γής, αί αρθήσονται, και παραλήψονται την Βασιλείαν ΑΓΙΟΙ Υψίστου και καθέξουσιν αυτήν έως αιώνος αιώνων. Δανιήλ Ζ. 18 . (650 π.Χ.)

Ώστε άγιος στη γενική σημασία του  όρου είναι ο βαπτισμένος  που αρνήθηκε τον κόσμο, ξεχώρισε από τον κόσμο και αφιερώθηκε  στον Χριστό . ¨Αποτάσσει τω Σατανά, και πάσι τοίς έργοις αυτού. .. και πάσι τοίς αγγέλοις αυτού και πάση τη πομπή αυτού; ΑΠΟΤΑΣΣΟΜΑΙ. Ώστε ΤΟ  ΖΗΤΗΜΑ δεν είναι αν είμαστε όλοι άγιοι. Γιατί είμαστε, βγαίνοντας από την κολυμβήθρα.   ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ είναι αν θα μείνουμε άγιοι με τα  εφόδια της Εκκλησίας μας, ή θα απορριφθούμε  παίρνοντας μέρος στις Πανελλήνιες (ή Παγκόσμιες) εξετάσεις της  αληθινής ζωής .

Και οι Άγιοι που προσκυνούμε Τι ρόλο παίζουν ;  Είναι μεταξύ των Αγίων Πάντων της Εκκλησίας, οι εκλεκτοί, οι πρωτοπόροι, οι πρωτάγιοι, τα στελέχη γι αυτούς έχει δώσει και άλλα ειδικά ονόματα: Προφήτες, απόστολοι, Ιεράρχες, μάρτυρες, όσιοι,   οσιομάρτυρες, σημειοφόροι,…                                                             

Γιατί μας παρουσιάζει σήμερα αμέσως μετά  την  Εορτή του Αγίου Πνεύματος ,η εκκλησία ; Γιατί είναι οι καρποί του  Πνεύματος :Το δένδρο  γνωρίζεται από τους καρπούς του Μτθ ιβ 33. Και το δένδρο που φύτεψε το Πνεύμα το Άγιο, που είναι η  Εκκλησία, παρουσιάζει σήμερα τους καρπούς του ((ο δε καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης αγαθοσύνη, πίστις  πραότης ,εγκράτεια)). Γαλ. Ε22 . (φωτογραφίζει  τους   Αγίους Πάντες ).         

         

Πολλά  δένδρα είναι  δηλητηριώδη.  Ο Κύριος είπε παν δένδρον μη ποιούν καρπόν καλόν εκκόπτεται και είς πύρ βάλλεται.  (Μτθ.γ.10)  και από τών καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς. Μτθ.ζ16 . Πολλά δένδρα έχουν φυτρώσει στην κοινωνία όλα με δηλητηριασμένους καρπούς .Τελευταίο είναι η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ (new age) που μας φέρνει τον Υδροχοϊκό Χριστό (Οικουμενισμός )

Ποιοι  είναι οι πρώτοι καρποί ; Η ομοφυλοφιλία (επίσημοι γάμοι)  ,το ελεύθερο (ασύδοτο) σεξ, η φοβερή διάδοση της ηρωίνης  ,η μάστιγα του Εϊτς, η κατάκόρυφη πτώση των γεννήσεων η τρομακτική αύξηση των διαζυγίων ,  η νομιμοποίηση όλων των εκτρώσεων, η τρομοκρατία των πόλεων , οι εκκαθαρίσεις των πληθυσμών , τα τροχαία τις πρωινές ώρες ,και…και…     

Γι αυτό και το πνεύμα το Άγιον, στο τέλος της  εβδομαδιαίας γιορτής Του,  (Απολυτή) προτάσσει τους Αγίους Πάντας, για να μας παρακινήσει να ξαναμπούμε μέσα  στην εκκλησία, να ξαναγίνουμε μικροί Άγιοι και να σωθούμε, γιατί μην  ξεχνάμε: extra  ecclesia nulla salus, Τερτυλλιανός  δηλ.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ   ΣΩΤΗΡΙΑ  ΟΥΤΕ ΣΕ ΤΟΥΤΗ

ΤΗ ΖΩΗ

ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

ΑΜΗΝ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ Ιω.Ζ.37-52

Του  πρωτ. Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών  για  την 3-6-12

((Τούτο δε είπε περί του Πνεύματος ου έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις Αυτόν)). Ιω.Ζ.39

ΟΛΑ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ.

όλα τα έργα στον πλανήτη, είναι αποτελέσματα δύο ειδών  ενεργείας  της κτιστής (του ανθρώπου) και της άκτιστης (του Θεού).

Τα έργα του Θεού είναι κύκλοι δηλ. γραμμές που δεν έχουν αρχή ούτε τέλος.             Πρδτ.   Ο γενετικός  κύκλος,(το αυγό  και η κότα),  ο κύκλος του CO2, ο βιολογικός κύκλος  της  διαιωνίσεως της ζωής ,Αστρονομικός, Ο εβδομαδιαίος (ανακύκλωση των 7 ημερών), μετεωρολογικός κύκλος  και άλλα  αναρίθμητα.

Τα έργα των ανθρώπων είναι  γραμμές, που έχουν αρχή και τέλος.                      Σπίτια ,αυτοκίνητα,  δρόμοι, υπολογιστές, τηλεοράσεις, διαστημόπλοια,  ιδεολογίες,  συστήματα,  κόμματα, Είναι γραμμές, έργα του ανθρώπου έχουν αρχή και τέλος. αυτό ήθελε να δείξει και ο Πλάτων με τις γεωμετρικές κατασκευές στην θεωρητική Γεωμετρία, με τον κανόνα (χάρακα)  και τον διαβήτη. ( Άνθρωπος και Θεός ).

Σήμερα γιορτάζουμε την κάθοδο του  Αγίου  Πνεύματος εν είδη πυρήνων γλωσσών. ((Και εγένετο άφνω εκ  του ουρανού ήχος ώσπερ φερωμένης πνοής βιαίας, Και επλήρωσε όλον τον οίκον ου ήσαν καθήμενοι και ώφθησαν αυτοίς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ωσεί πυρός, εκάθισε τε εφ΄ένα έκαστον αυτών)). ΠΡΞ.Β2,3.Ήταν η κάθοδος του Αγ .Πνεύματος .

Το Άγιο Πνεύμα όμως είναι πρόσωπο, είναι ο Θεός,  Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, γι αυτό δεν έρχεται ούτε φεύγει.  Αυτό που είδαμε σήμερα  ήταν μια από τις αναρίθμητες   άκτιστες ενέργειες Του δηλ το Άγιο Πνεύμα είναι σαν ένα δένδρο με πολλά κλαριά  ή σαν ένας ήλιος  με  πολλές  ακτίνες μια από αυτές  τις ενέργειες είναι και  το χάρισμα της υιοθεσίας, που δεν υπήρχε στον πλανήτη προ της Πεντηκοστής. Το είχαν  οι πρωτόπλαστοι αλλά το έχασαν ((ούπω γαρ ην Πνεύμα ¨Αγιον οτι Ιησούς ουδέπω εδοξάσθη)).  Ιω.Ζ.39

Σήμερα είναι η γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας .Εγεννήθη από την πλευράν του Χριστού όταν ο  ρωμαίος στρατιώτης ελόγχισεν την πλευράν Του: Εκυοφορήθηκε επί 50 ημέρας και εφανερώθη από το Πνεύμα το Άγιον την Πεντηκοστή, με  την μορφήν των πυρίνων γλωσσών. Οι πύρινες γλώσσες που φώτιζαν αλλά δεν έκαιγαν (όπως το Άγιον φώς ) δήλωναν ότι ξαναγύρισε στην εκκλησία το χάρισμα της υιοθεσίας .Γι αυτό η ορθόδοξος Εκκλησία των Αποστόλων, Είναι Αγιοπνευματική, ((Εκκλησία του ΑγίουΠνεύματος)).

Σήμερα(33Μ.Χ.) η Ανθρωπότης και η Ιστορία της χωρίστηκαν στα δύο.       Σε δυο λαούς στον Παλαιόν λαόν που έχει γενάρχη τον Παλαιόν  Αδάμ και που δεν έχει Πνεύμα Άγιον. και τον λαόν του Αγίου Πνεύματος (δηλ. την Εκκλησίαν) που έχει γενάρχην τον νέον Αδάμ  Δηλ. τον Χριστόν.

Ο ΠΡΩΤΟΣ λαός είναι ο λαός της υπαρξιακής αγωνίας  και του πνευματικού θανάτου.  Δεν χρειαζόταν να τον ανακαλύψουν οι σύγχρονοι υπαρξιστές .Το δήλωσε ο ίδιος ο Κύριος : (( ακολούθει μοι, και άφες τους νεκρούς θάψαι τους εαυτών νεκρούς )). Μτθ. Η22   είναι ο λαός που ξεκίνησε από την Εδέμ με γενάρχην τον Παλαιόν Αδάμ και κατήντησε να έχει  σκοπόν της ζωής του, ότι αισχρόν εστί και λέγειν ΕφΕ12  είναι οι νεκροί που θάβουν τους νεκρούς τους .

ΔΕΥΤΕΡΟΣ λαός είναι ο λαός του Αγίου Πνεύματος .  είναι ο  λαός που ξεκίνησε την Πεντηκοστήν  του 33 Μ.Χ. και πήρε την πορεία του στην Ιστορία. Είναι η μία Αγία καθολική και Αποστολική Εκκλησία.   Σκοπός της υπάρξεως της και περιεχόμενον της  ζωής της, είναι να αποκτήσει το Πνεύμα το ¨Αγιον Σκοπός της ζωής του Χριστιανού είναι να  αποκτήση το ¨Αγιον Πνεύμα. Το μεγαλύτερο στη ζωή μας  δεν είναι τα χρήματα, τα υλικά αγαθά, οι γνώσεις και οι ανθρώπινες  σοφίες, ΑΛΛΑ το Πνεύμα το ¨Αγιον ¨Εχοντες πολλά από τα άλλα  Και  ίσως όλα, χωρίς  Πνεύμα ¨Αγιον,  είμαστε  φτωχοί,  έρημοι, δυστυχείς.  Έχοντας  Πνεύμα  άγιον  έχουμε  απ΄ όλα )).  ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ.

Και ποιά είναι αυτά τα όλα που μας δίδει το Πνεύμα το ¨Αγιον ; Μας τα είπε χθές το βράδυ στον Εσπερινόν. πάντα χορηγεί το Πνεύμα το ¨Αγιον* βρύει προφη- τείας, ιερέας τελειοί, αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν,αλιείς θεολόγους ανέδειξεν, όλον  συγκροτεί τον  θεσμόν  της  εκκλησίας. Ομοούσιε, ομό- θρονε,τω Πατρί και τω Υιώ, Παράκλητε δόξα σοι.  ΕΣΠΕΡ. ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ,

600 χρόνων ο γέρο ΝΩΕ μέσα στην κιβωτό ,τον  9^ον μήνα του Κατακλυσμού (έμεναν ακόμη 3 μήνες).  απέστειλε την περιστεράν για να αναγνωρίσει το έδαφος  (προηγουμένως είχε αποστείλει τον κόρακα)  και απέστειλε την περιστεράν, οπίσω αυτού, ιδείν ει κεκόπακε το ύδωρ από της γής  και ουχ ευρούσα η περιστερά άναπαυσιν τοις ποσίν αυτής,  ανέστρεψε προς αυτόν εις την  κιβωτόν.  ΓΕΝ.Η8. Σε λίγο η σκηνή αυτή συμβολικά θα επαναληφθεί. Δηλ.   από την νοητή κιβωτό, την Εκκλησία θα ξεκινήσει  η μυστική περιστερά και εμείς γονατιστοί θα την αναμένουμε.

Μακάρι να βρει ανάπαυσιν σε ψυχές ζωντανές, ζωοποιημένες  από τα μυστήρια της Εκκλησίας :  Αγίω Πνεύματι πάσα ψυχή ζωούται και καθάρσει Υψούται λαμπρύνεται, τη τριαδική μονάδι ιεροκρυφίως. Αντιφ. Δ.Ηχου  Μακάρι, αυτή η μυστική περιστερά να βρει τέτοιες ζωντανές  ψυχές  ανάμεσα μας ,και ανάμεσα στον λαόν του Θεού.

ΑΜΗΝ.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΝ ΝΙΚΑΙΑ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ . Ιω ΙΖ 1-13

Του πρωτ. Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την 27 - 05 -2012

Σήμερα εορτάζομε την επέτειον της συγκροτήσεως της Α΄. Οικ. Συνόδου ,οι Κανόνες της οποίας, όπως και των άλλων έξι, έχουν κύρος αλάθητον. Ας δούμε λοιπόν το ιστορικόν αυτής της Συνόδου για να μην είμαστε αγράμματοι , γιατί αυτό σημαίνει όχι μόνον φτώχεια γνώσεων αλλά και εκτροχιασμόν της πορείας ζωής ,της δικής μας και των παιδιών μας που θαμπώνονται από τις γνώσεις πολύ διαβασμένων Αιρετικών που είναι πολύ επικίνδυνο.



Το ιστορικον της συγκροτήσεως Συνόδου που για πρώτη φορά να ονομάζεται Οικουμε -νική είναι το εξής: Κατά τας αρχάς του 4ου αιώνος , ένας πρεσβύτερος (ιερέας ) της Αλεξάν- δρείας ,αυστηρός μεν κατά τα ήθη, αλλά περισσότερο προσκείμενος εις τον Πλάτωνα παρά εις το Ευαγγέλιο και Άρειος ονομαζόμενος, εκήρυττεν ότι ο Υιός εκτίσθη υπό του Πατρός, ίνα δι΄ αυτού ως εργαλείου πλασθεί ο κόσμος. Συνέγραψε δε και το σύγγραμμα ((ΘΑΛΕΙΑ)).



Τις πλατωνικές αυτές θεωρίες του Αρείου, η Εκκλησία τις καταδίκασε ως αντιευαγγελικές Αλλά ο Άρειος φρονών ότι μόνον δια των θεωριών του ήτο δυνατόν να σωθεί η Χριστιανική Μονοθεΐα ,όχι μόνον εξακολούθησε να εμμένει εις τις ατομικές του ιδέες ,αλλά και με ποιήματα και με τραγούδια …τις διέδιδε παντού.



Επειδή ο κύκλος διευρίνετο και η Εκκλησία κινδύνευε να διασπασθεί, ο Μέγας Κων/νος συνεκάλεσεν εν Νικαία τω 325 μεγάλη Σύνοδον ,ητις ως αντιπροσωπευομένη εκ πάντων των μερών της Οικουμένης, ονομάσθηκε Οικουμενική. Τα ειδικά χαρακτηριστικά των Αγίων οικουμενικών Συνόδων, είναι τα εξής τέσσερα;

1ον Να συγκαλούνται δια προσταγών Βασιλικών, και όχι Πατριαρχικών.

2ον Να εκδίδεται απόφασις και όρος δογματικός, δηλ. αλάθητος.

3ον Να είναι πάντα τα εκτιθέμενα δόγματα (κανόνες) ευσεβή και σύμφωνα με τας θείας Γραφάς και τας προλαβούσας Συνόδους . και

4ον δε και τελευταίον, το να συμφωνήσουν και να αποδεχθούν τα παρά των Οικουμενικών συνόδων διορισθέντα και κανονισθέντα άπαντες οι ορθόδοξοι Πατριάρχες και Αρχιερείς της καθολικής Εκκλησίας .



Διεκρίνοντο σε αυτή την Σύνοδο άνδρες επί πολυμαθεία και αρετή διαπρέποντες και άλλοι για την ασκητική ζωή τους και έτεροι για τα στίγματα του μαρτυρίου και άλλοι σημαιοφόροι και θαυματουργοί: Ενδεικτικά ,αναφέρουμε τον άγιο Σπυρίδωνα, τον άγιο Νικόλαο… αλλά υπερείχε όλων κατά την Θεολογική δεινότητα ο μέγας Αθανάσιος διάκονος ακόμη του επισκόπου Αλεξανδρείας . Τότε για πρώτη φορά εμφανίστηκαν οι όροι:



ΘΕΟΦΟΡΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ και ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ.



Ας δούμε λοιπόν τι σημαίνουν οι όροι αυτοί :

Πατέρες λέγονται οι από του Δ΄. αιώνος ,κατά τους αγώνας της εκκλησίας αγωνισθέντες εναντίον των μεγάλων Αιρέσεων, εκείνοι των αρχαίων εκκλησιαστικών συγγραφέων, αδιάφορον αν επίσκοποι η ου, οίτινες διεκρίθησαν α) επί συγγραφική δεξιότητι β)επί ορθοδόξω διδασκαλία αναγνωρισθείση υπό της Εκκλησίας και γ)επί αγιότητι βίου. Ενώ οι στερούμενοι μιας τουλάχιστον από τις τρεις ιδιότητες ονομάζονται απλώς Εκκλησιαστικοι συγγραφείς .Για παράδειγμα ο Ωριγένης. (απόλυτος προορισμός ) Εγκ/παίδεια Πυρσός τ.ΙΘ΄σελ. 781 (λ. ΠΑΤΗΡ) .



Το κυριότερο μέσον μεταφοράς ,διαχρονικά είναι το πλοίον (Πλωτοί κολοσσοί). Όλα όμως εξαρτώνται από ένα κομμάτι επίπεδης πλάκας που λέγεται ΠΗΔΑΛΙΟ. Χωρίς αυτό μένουν ακυβέρνητα και τελικά καταποντίζονται.

Το ίδιο και η εκκλησία του Χριστού, η νοητή ναύς , είναι η νοητή κιβωτός της Σωτηρίας , που προτυπώνεται από την Κιβωτό του Νώε. Σαν νοητό πλοίο πλέει μέσα στον χειμαζόμενο κόσμο με ασφάλεια, γιατί είναι αγιοπνευματική, παρ΄ όλο ότι χτυπιέται από τα κύματα της αθεΐας και των αιρέσεων.



Κάποτε ο Ιούλιος Καίσαρας (του οποίου το ειδωλολατρικό Ημερολόγιο συντηρούν ακόμα οι Παλαιοημερολογίτες με το όνομα Ιουλιανό) βγήκε σε θαλάσσιο περίπατο με έναν έμπειρο ναυτικό σαν κυβερνήτη. Στην θάλασσα σηκώθηκε τρικυμία και το πλοιάριο κινδύνευε να βυθισθεί. Ο ναυτικός τρομοκρατήθηκε, αλλ΄ ο Καίσαρας απαθής του είπε: τι δέδιας Καίσαρα φέρεις. Είναι μια προτύπωσις της τρικυμίας στη θάλασσα της Τιβεριάδος με τον Πέτρο ((ολιγόπιστε εις τι εδιστασας )) .



Το πλοίο όμως της Εκκλησίας Έχει ανάγκη όπως όλα τα πλοία από πηδάλιο για να μη χάνει την ρότα της, την πορεία προς την Βασιλεία. Έτσι το Πνεύμα το Άγιον εφώτισε δυο ορθόδοξους λογίους Μοναχούς ,τον Νικόδημο και τον Αγάπιο (επι Νεόφυτου Ζ΄), το 1800 και συγκέντρωσαν τις ΟΜΟΦΩΝΕΣ αποφάσεις σε ένα βιβλίο που το ονόμασαν : ΠΗΔΑΛΙΟΝ ΤΗΣ ΝΟΗΤΗΣ ΝΗΟΣ, ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.



Περιέχει σε παράλληλες διατάξεις :Όλους τους ιερούς Κανόνες των αγίων Αποστόλων και των οικουμενικών Συνόδων και την ερμηνεία αυτών. Εκείνο που έχει κύρος αλάθητον είναι οι ίδιοι οι Κανόνες, όχι η ερμηνεία , ούτε η συμφωνία, πολύ δε λιγότερο οι υποσημειώσεις, πράγμα που επισημαίνει τόσο το ίδιο το Πηδάλιο ,όσο και ο συγγραφέας του ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης .…ημίν ου μέλλει ,τι είπαν, η τι εφρόνησαν μερικοί Πατέρες ,αλλά τι λέγει η Γραφή ,και αι οικουμενικοί Σύνοδοι, και η κοινή των Πατέρων δόξα. Ου γαρ Δόγμα συνιστά η γνώμη τινών εν τη Εκκλησία. Ει δε άλλως λέγουσιν, ο τε Πατριάρχης Νικόλαος και αι Νομικαί Διατάξεις , αλλ΄ ούτοι ουκ εισί Νομοθεσία καθολική της εκκλησίας εν τοις τοιούτοις αλλά τα των Άγίων Τυπικά.

( Σχόλιο εις το τέλος του Πηδαλίου).



Αλλά και στη σ.7 στην υποσημείωση του Ε΄ κανόνος των Άγίων Αποστόλων εκεί αναφέρεται εις την κατάλυσιν ελαίου σε όλο το Πεντηκοστάριο.



Ύστερα από αυτά βγάζουμε το συμπέρασμα ότι όταν μιλάμε εκ μέρους του Πηδαλίου πρέπει να διαβάζουμε όλο το Πηδάλιο και όχι μόνο μερικές υποσημειώσεις .





ΑΜΗΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ - Ιω θ.1-38

Του πρωτ. Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την 20-05-12

Συ πιστεύεις εις τον υιόν του Θεού; Ιω.θ35

Το σημερινό θαύμα συνέβη όταν ο Χριστός αναχώρησε από την εορτή της σκηνοπηγίας (μεσοπεντηκοστής) όπου κινδύνευσε να τον λιθοβολήσουν.  Και ενώ αναχωρούσε είδε έναν άνθρωπο τυφλόν εκ γενετής, και με παρέμβαση των μαθητών, τον θεράπευσε δια μέσου της κολυμπήθρας του  Σιλωάμ εκεί ,κάτω από την υπακοή του στον Χριστόν, ο εκ γενετής τυφλός βρήκε το φως του.

Το θαύμα αυτό καλύπτει την προσπάθεια της εκκλησίας, αποδείξεως της θεότητας του Χριστού, ως δημιουργού του  σώματος του ανθρώπου, καθ΄ όσον από το χώμα της γης δημιουργεί όχι ολόκληρο άνθρωπο αλλά ένα μέλος που του λείπει, φυσικό (με DNΑ) και όχι τεχνητό .Πραγματικά ο εκ γενετής τυφλός δεν είχε καθόλου βολβούς ματιών και τους  απέκτησε με τον πηλό της γης, όπως ακριβώς απέκτησε και το σώμα του ο πρωτόπλαστος Αδάμ στην αρχή της δημιουργίας, από τον ίδιο Δημιουργό και με τον ίδιο τρόπο. (αι χείρες σου εποίησαν με και έπλασαν με).

Η υπερφυσική  θεραπεία όμως αυτή έκαμε τεράστια εντύπωση στους γείτονες και στους περιοίκους και έγινε σημείο αντιλεγόμενον. Τον πήγαν λοιπόν στους Φαρισαίους για να λύσουν εκείνοι το πρόβλημα.

Αυτοί επειδή φθονούσαν τον Χριστό, πιάστηκαν από το ότι ήταν Σάββατο όταν έγινε το θαύμα, και αποφάσισαν να τον εξουδετερώσουν:

Ποιος σου έκαμε αυτό το θαύμα και ανέβλεψες; Ένας άνθρωπος που άκουσα ότι τον λένε Ιησού  εγώ δεν τον ξέρω ,δεν τον έβλεπα σεις οι ανοιχτομάτες τώρα ,θα μου πείτε τι είναι αυτός ο Ιησούς.

Αυτοί ξέρουν τώρα ποιος είναι ο Ιησούς όμως  τον πιάνουνε από την ενέργεια του Σαββάτου και τον βγάνουνε, εν τω φθόνω τους, αμαρτωλόν και τον κατηγορούν και του απαγορεύουν να αναγνωρίσει τον Χριστόν ως σωτήρα του, και σαν έναν άνθρωπο του Θεού.

Έτσι άρχισε μια πάλη ανακρίσεων,  προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους ανακάτεψαν και τους γονείς αυτού ,διαφώνησαν και μεταξύ τους μέσα στο συνέδριο και έφθασαν μέχρι σχίσματος (Νικόδημος) και σχίσμα ην αυτοίς  .

Πάλεψε το παιδί το ίδιο μ΄ αυτούς ,και παρόλο ότι ήταν τυφλό, γνώριζε πολλά πράγματα « Εφώνησαν ουν εκ δευτέρου τον άνθρωπο ος ην τυφλός, και είπαν αυτώ :δος δόξαν τω Θεώ ,ημείς οίδαμεν ότι ο άνθρωπος ούτος  αμαρτωλός εστίν. Ιωθ35  Να δοξάσεις τον Θεόν και όχι αυτόν ,γιατί εμείς ξέρουμε ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αμαρτωλός. Προσέξτε διάκριση: Μα δεν μ΄ έκαμε ο Θεός καλά, μ΄ έκαμε ο Ιησούς καλά΄   όχι αυτόν ,στο Θεό θα δώσεις δόξα.

Απορρίπτουν τον Ιησούν από τότε οι Εβραίοι .Δεν είναι τωρινά αυτά που συμβαίνουν σήμερα με τον οικουμενισμόν. Από τότε ο Σατανάς γνωρίζει με ποιον τρόπο θα κάνη τον αγώνα κατά της θεότητας  του Ιησού.

Ο πόλεμος που κάνουν σήμερα οι Άπιστοι της Νέας τάξης (NEW AGE), δεν είναι πόλεμος κατά του Θεού ,αλλά κατά του Χριστού είναι καθαρός ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. Έχει το ίδιο σκεπτικό με αυτό που ακούσαμε σήμερα :  Να πιστεύετε στον Θεό, αλλά όχι στον Χριστό.

Τώρα  επειδή ο πρώην τυφλός  δεν το παραδέχτηκε να φανεί αχάριστος στον ευεργέτη του και όχι μόνον αυτό αλλά και τόλμησε να τον υπερασπιστεί, τον πέταξαν έξω . Εκείνο που τους εξενεύρισε πιο πολύ ήταν η παρατήρησις: οίδαμεν ότι αμαρτωλών ο Θεός ουκ ακούει, αλλ΄ εάν τις θεοσεβής η και το θέλημα αυτού ποιεί τούτου ακούει.

Τούτο ταιριάζει σε πολλούς απίστους που δηλώνουν θεοσεβείς, αλλά και από μας που είμαστε θεοσεβείς, αλλά δεν ποιούμε το θέλημα Του.

Ο Χριστός είπε  ότι ο  πατήρ προσκυνείται σωστά εν πνεύματι και αληθεία Δηλ. εν Αγίω Πνείματι και εν Χριστώ Ιησού ,που είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ. Πνεύματα υπάρχουν πολλά (άγγελοι, δαίμονες , άνεμος,  ψυχή νους, πνευματικοί άνθρωποι)   αλλά Άγιο Πνεύμα υπάρχει μόνον ΕΝΑ.

Ήκουσεν ο Ιησούς ότι εξέβαλαν αυτόν έξω και ευρών αυτόν είπεν αυτώ σύ πιστεύεις εις τον υιόν του Θεού; πιστεύω Κύριε και προσεκύνησεν αυτώ και είπε ο Ιησούς εις κρίμα εγώ  εις τον  κόσμον τούτον  ήλθον  …ίνα οι μη βλέποντες βλέπωσι και οι βλέποντες τυφλοί γένονται . Ιω΄θ.39.

Είναι αδιανόητο να σκεφτεί κανείς  ότι ο Χριστός ήθελε να υποκλέψει την δόξα του πατέρα του ,αλλά αυτή είναι η απόφαση του Θεού όπως ανακοινώθηκε στα Θεοφάνεια. Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός αυτού ακούετε. και αυτό γίνεται από τότε  διαχρονικά.

Καμιά προσευχή και καμιά παράκληση και καμιά δοξολογία δεν δέχεται ο Θεός πατήρ εάν δεν είναι ΠΑΡΩΝ και ο Χριστός .ΔΗΛ. Πιο απλά, είναι ευλογημένο να απευθύνουμε τα αιτήματα μας προς  τον Θεόν, την Παναγία και τους Αγίους ,είναι ευλογημένο αλλά, δεν θα έχουμε απάντηση στα προς σωτηρία αιτήματα μας, εάν δεν βάλει πλάτη και η ευχή δηλ. ο Ιησούς, ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΗΜΑΣ.

Διότι εάν το όνομα του Χριστού απουσιάζει από τις προσευχές μας, είναι

σαν να προσευχόμαστε σε έναν άδειο ουρανό.

ΑΜΗΝ.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ Ε ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

                                

Του πρωτ. Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την  13-05-2012

Οι αληθινοί προσκυνηταί ,προσκυνήσουσι τω Πατρί

εν πνεύματι και αληθεία  Ιω.Δ23

Η άγνοια η μάλλον η αγραμματοσύνη πάνω στα θέματα της ορθοδοξίας, έχει γεμίσει την ορθόδοξη νεολαία μας από ναρκομανείς και εξαρτημένους, από Ε΄Ι΄ΤΣ και διαφθορά, από προγαμιαίες σχέσεις και διαζύγια, και έχει γεμίσει και τις εθνικές οδούς από τα εικονοστάσια του θανάτου, ΚΑΙ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ από πόνους και βάσανα.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, βρισκόμαστε στην αρχή της δημόσιας ζωής  του Χριστού: Ιω.Δ.1…

Ως ουν έγνω ο Κύριος ότι ήκουσαν οι Φαρισαίοι ότι Ιησούς  πλείονας μαθητιάς ποιεί και βαπτίζει ή Ιωάννης—καίτοι γε Ιησούς αυτός ουκ εβάπτιζεν, αλλ΄οι μαθηταί αυτού—αφήκε την Ιουδαία και απήλθεν πάλιν εις την Γαλιλαία. Έδει δε αυτόν διέρχεσθε δια της Σαμαρείας έρχεται ουν εις πόλιν της Σαμαρείας λεγομένη  Συχάρ.  Ήταν 12 μεσημέρι και κουρασμένος από την οδοιπορία καθόταν πάνω στο ποτήρι του πηγαδιού. Τότε έρχεται μια γυναίκα εκ της Σαμαρείας να αντλήσει ύδωρ μες το καταμεσήμερο. Από τη συζήτηση με τον Χριστό που αρχισε με μια  απλή αφορμή, « δος μοι πιείν»  προέκυψαν τα εξής;

1^ον Στην αντίδραση της με αφορμή τις διαφορές μεταξύ Ιουδαίων και Σαμαρειτών Χριστός μεταθέτει το θέμα στο πνευματικό επίπεδοι: «πας ο πίνων εκ του ύδατος τούτου διψήση πάλιν ος δ΄αν πίει εκ  του ύδατος ό εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήση εις τον αιώνα.» Και όταν είδε ότι η γυναίκα έδειξε πραγματικό ενδιαφέρον, περνάει με όμορφο τρόπο και χωρίς να την ταπεινώσει στην εξομολόγηση. « ύπαγε φώνησον τον άνδρα σου και ελθέ ενθάδε απεκρίθη η γυνή και είπε ουκ έχω άνδρα. λέγει αυτή ο Ιησούς καλώς είπας ότι άνδρα ουκ έχω, πέντε γαρ άνδρας έσχες, και νυν ον έχεις ουκ έστι σου ανήρ τούτο αληθές  είρηκας .»

2^ον Η γυναίκα αυτή, που παρ΄όλα τα χάλια της, ήταν ικανή στην διαλεκτική, άνοιξε με τον Χριστό, που ήταν μόνος, μια συζήτηση που κατέληξε στην έναρξη καταπληκτικών δογματικών αποκαλύψεων με τις οποίες σκόπευε ο Χριστός να οργάνωση και να επιτύχει την σωτηρία του ανθρώπινου γένους  .

3^ον  αυτή η γυναίκα είχε φιλότιμο ακόμη μέσα της  και δεν μπορούσε να αντέξει τα μάτια του κόσμου, και μες στο καταμεσήμερο πήγαινε να αρπάξει μια στάμνα νερό να φέρει στο σπίτι για τις ανάγκες του σπιτιού. Αυτό δείχνει ότι είχε διατηρήσει την αιδώ, το συναίσθημα της ντροπής που αποτελεί την εσωτερική παρθενία αυτό το βλέπει ο Χριστός και του είναι αρκετό για να πατήσει  επάνω στην καλοπροαίρετη, την καλλιτεχνική  αυτή ψυχή, που τόσα  είδη  αμαρτίες  μπορεί να είχε επάνω της σαρκικές , διότι οι αμαρτίες δεν είναι ικανές να διαφθείρουν την ψυχή.  πρδ. δαχτυλίδι στο βούρκο.

Ο Χριστός δεν έχει τίποτα με τον αμαρτωλό ,με την αμαρτία του αμαρτωλού έχει δεν τον ρωτάει γιατί αμάρτησε το ξέρει γιατί αμάρτησε. Πείτε μου, είπε τίποτα στον άσωτο; Δεν κάνει ποτέ συζήτηση για τις αμαρτίες του ανθρώπου όπως και σ΄αυτήν δεν την έθιξε, δεν την ντρόπιασε μ΄έναν πλάγιος όμορφο τρόπον : αλήθεια  λες ότι δεν έχεις άνδρα (της βρήκε και δικαιολογητικό) αλλά  δεν λες  όλην την αλήθεια, και έτσι την φέρνει σε συναίσθηση συγχρόνως της δίνει και την απάντηση που πρέπει.

4^ον αυτή η γυναίκα παρ΄όλο ότι είχε μια τέτοια έκλυτη ζωή, εύρισκε την ευκαιρία να διαβάζει τας Γραφάς’ και όχι μόνον  διάβαζε την Βίβλο  αλλά και την  μελετούσε. Γιαυτό είχε και απορίες θεολογικού περιεχομένου. πόσοι από μας μελετούμε έτσι την Γραφή;               

Μεταξύ των  πολλών ερωτήσεων που υπάρχουν η εννοούνται στο κείμενο, του έκανε και την εξής ερώτηση : «λέγει αυτώ η γυνη  Κύριε θεωρώ ότι προφήτης εί σύ ,οι πατέρες ημών εν τω όρει τούτω προσκύνησαν και υμείς λέγετε ότι έν Ιεροσολύμοις εστίν ο τόπος όπου δεί  προσκυνείν. λέγει αυτή ο Ιησούς γύναι, πίστευσον μοι ότι έρχεται ώρα ότε ούτε έν τώ όρει τούτω, ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τώ πατρί΄ αλλ΄έρχεται ώρα, και νύν εστίν, ότε οί  αληθινοί  προσκυνηταί προσκυνήσουσι τώ πατρί, εν πνεύματι και αληθεία  και γάρ ό πατήρ τοιούτους ζητεί τους  προσκυνούντας αυτόν πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν, εν πνεύματι και αληθεία  δει προσκυνείν.»

Εδώ έκαμε μιαν κολοσσιαία αποκάλυψη δογματική  σ΄αυτήν την γυναίκα ο Χριστός, για να αρχίσει από αυτήν πρώτα τις αποκαλύψεις που αποτελούν το κοινωνικό DNΑ του σώματος  της εκκλησίας του εδώ στον πλανήτη Γη.

Η αληθινή προσκύνησις λοιπόν γίνεται εν πνεύματι και αληθεια δηλ. Εν Άγίω Πνεύματι και εν Χριστώ Ιησού, γιατί η μόνη αλήθεια είναι ο Χριστός και κανείς ποτέ δεν  μπόρεσε να απαντήσει διαφορετικά στο ερώτημα του Πιλάτου :τι έστιν αλήθεια, Ιω.ιη΄38 . που  για μας  τους ορθοδόξους η μόνη περίπτωση αληθινής προσκυνήσεως είναι  η Θεία  ευχαριστία. εκεί υπάρχει  η αλήθεια , δηλαδή ο Χριστός  με την κρυφή μορφή του Πνεύματος  εις τον Αιώνα.

Εδώ τελειώνει η συνομιλία με αυτή την γυναίκα στην οποία άρχισε τις αποκαλύψεις του για την δογματική επανάσταση που μόλις τότε ξεκίνησε (έρχεται ώρα και νυν εστι Ιω.δ΄23), με σκοπό να αναστρέψει (όχι να καταστρέψει) τον τρόπο ζωής των ανθρώπων , πήρε μια παράλυτη ψυχή και την έκανε τον πρώτο αποδέκτη και ιεραπόστολο της εξορμήσεως του ,για την σωτηρία του κόσμου. (όσων θέλουν να  σωθούν)  .

Και που αυτή η γυναίκα ξεκίνησε  αμέσως την αποστολή της με την εγκατάλειψη του σταμνιού της στο πηγάδι, (Αφήκε την υδρία αυτής η γυνή και απήλθε εις την πολιν Ιω,δ΄28).  Και συνέχισε χωρίς διακοπή την δράση της, πρώτα στην οικογένειας  της, έπειτα στους συγχωριανούς της, και έφθασαν μέχρι του Νέρωνος αυτή και οι 5 αδελφές της και τα 2 παιδιά της όπου και μαρτύρησαν γα τον Χριστό..   Εορτάζει Φεβρουαρίου 26, μαζί με όλη την οικογένεια της: τη αυτή ημέρα η Αγια Φωτώ η αδελφή αυτής, ξίφει τελειούται, τη αυτή ημέρα η Αγια Φωτίς η ετέρα αδελφή αυτής, ξίφει τελειούται-  η αγία Παρασκευή αδελφή αυτής  ξίφει τελειουται- η αγία Κυριακή η ετέρα αδελφή αυτής ξίφει τελειούται- τη αυτή ημέρα ο άγιος μάρτυς Ιωσής, ο υιός της αγίας Φωτεινής ξίφει τελειούται- τη  αυτή ημέρα ο άγιος Φωτεινός, ο έτερος υιός αυτής ξίφει τελειούται.                                                        

                   

Ταις αυτών αγίαις πρεσβείαις ο Θεός, ελέησον ημάς.

                                            *ΑΜΗΝ*

                                     ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

«Μήτι ούτος εστίν ο Χριστός;

Έτσι άρχισε το πρώτο κήρυγμά της, την πρώτη της ιεραποστολή. Και όταν βαπτίστηκε στο όνομα της Αγίας Τριάδος, η πίστις της ζωντάνεψε και έγινε φλογερή. Μαζί της βαπτίστηκαν και τα δυό της παιδιά. Ασφαλώς θα ήταν προηγουμένως νόθα, και όλες της οι αδελφές.
Μετά το 40 μ.Χ. αρχίζει και την ιεραποστολική της δράση, κυρίως μεταξύ των γυναικών. Αφού όργωσε πνευματικά ολόκληρη την Παλαιστίνη, άρχισε να απλώνει την σπορά του Ευαγγελικού λόγου στις απέραντες εκτάσεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Έτσι έφτασε μέχρι την Αφρική. Γυρίζει κατόπιν στην Μεσοποταμία, και από κει στην Αρμενία, Ασσυρία, Καππαδοκία, Γαλατία, Μικρά Ασία, Ελλάδα και φτάνει στη Ρώμη.
Και όπως ο Χριστός ο Σωτήρας του κόσμου, έκανε την μεγάλη και κοπιαστική οδοιπορία, για να συναντήσει την Σαμαρείτιδα, διότι πήγε από την Ιουδαία στη Σαμάρεια, έτσι και κείνη για την αγάπη του Χριστού με θυσίες και σκληρές δοκιμασίες, επραγματοποίησε ένα τεράστιο έργο ιεραποστολής, σ’ όλες αυτές τις χώρες που ανέφερα, προσφέροντας το θεϊκό νερό της Ευαγγελικής διδασκαλίας του Ιησού, σε χιλιάδες διψασμένες ψυχές.
Από όπου περνούσε προετοίμαζε το έδαφος για τους Αποστόλους, και τους διαδόχους των, σκορπίζοντας το φως του Χριστού, στις απελπισμένες και σκοτισμένες καρδιές των ειδωλολατρών. Εκεί κατόρθωσε με την χάριν του Ιησού Χριστού. Σιγά σιγά, οδοιπορώντας για 25 ολόκληρα χρόνια, έφθασε και μπήκε και μέσα στα ανάκτορα του Νέρωνος. Εκεί κατόρθωσε με την χάρη του Χριστού να κάνει χριστιανή την κόρη του αυτοκράτορος, τη Δομνίνα, και αρκετές άλλες υπηρέτριες, δούλες και σκλάβες. Αλλά ήδη είμεθα στα χρόνια των μεγάλων διωγμών, από τον αιμοσταγή αυτοκράτορα της Ρώμης, το Νέρωνα. Ήλθε δηλαδή και η ώρα του μαρτυρίου της.
Συλλαμβάνεται όχι μόνον η ίδια αλλά και τα παιδιά της, και οι αδελφές της. Έτσι αξιώθηκε μιας μεγάλης τιμής. Να χύσει και το αίμα της, ύστερα από βασανιστήρια για την αγάπη του Χριστού – έτσι δεν κάνουμε και μείς; Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας, την Αγία Φωτεινή, τη Σαμαρείτιδα, την ονόμασε όχι μόνον μεγαλομάρτυρα, αλλά και ισαπόστολο. Η μνήμη της εορτάζεται δυό φορές το χρόνο, μία στη σημερινή Κυριακή, 5η Κυριακή του Πάσχα που ονομάζεται και Κυριακή της Σαμαρείτιδος, και τη δεύτερη φορά την 26η Φεβρουαρίου.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ~ Ιω.ε 1-15.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

 

Του πρωτ. Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την  6-5-2012      

 

Έστι δε εν τοις Ιεροσολύμοις επί τη προβατική, κολυμβήθρα

η επιλεγομένη εβρα΄ι΄στί Βηθεσδά, πέντε στοάς έχουσα .

                                           

Η Βηθεσδά είναι έργο του σοφού Σολομώντος , σαν συμπλήρωμα του ναού.              Β Παρ.-Χρονικ. Δ2,5.6. Κολυμβήθρα  θα  πει  μεγάλη τεχνητή λίμνη σε τύπον πισίνας με πέντε θολωτά υπόστεγα. Προβατική  λέγεται από την τοποθεσία πλησίον της προβατικής πύλης όπου οδηγούντο  τα πρόβατα προς θυσία και ελούοντο για να είναι καθαρά την ώρα της θυσίας. Φυσικά μετά την τρίτη ανοικοδόμηση του ναού επί Ηρώδου του Μεγάλου πήρε την μορφήν που περιγράφει το Ευαγγέλιο χίλια χρόνια αργότερα.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     Εν ταύταις κατέκειτο πλήθος πολύ των ασθενούντων, τυφλών, χωλών  ξηρών, εκδεχομένων την του ύδατος κίνησιν. Ιω.ε3.  Διότι από καιρού εις καιρόν κατέβαινε άγγελος και ετάραττε το ύδωρ. Ο ουν πρώτος εμβάς μετά την ταραχή του ύδατος υγιής εγίνετο ώ δήποτε κατείχετο νοσήματι. Ιω.ε,4.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     

Τώρα εντοπίζει το θέμα ως εξής :Ήταν εκεί ένας άνθρωπος 38 έτη έχων εν τη ασθένεια αυτού. Τούτον ιδών ο Ιησούς κατακείμενον και γνούς ότι πολύν χρόνον έχει λέγει αυτώ: θέλεις υγιής γενέσθαι;  Το θαύμα είναι γνωστό και σε πρώτη φάση ολοκληρώθηκε με την προσταγή, που δείχνει την δύναμη της θεότητος του Ιησού  Άρον τον κράβαττον σου και περιπάτει. Υπάρχει  όμως και δεύτερη φάση πολύ σπουδαιότερη που θα την επισημάνω  με δύο ερωτήματα:                   

1^ον.Γιατί πήγε σε αυτόν ο Χριστός και όχι σε κάποιον άλλον, από το πλήθος των ασθενούντων; Γιατί πρώτον ήταν ο αρχαιότερος και ο Χριστός το μέτρησε (γνούς ότι πολύν ήδη χρόνο έχει. 38 έτη). και δεύτερον γιατί δεν είχε κανένα στον κόσμο. Των μεν ευτυχούντων πάντες άνθρωποι φίλοι ,των δε δυστυχούντων ουδ΄ αυτός ο γενήτωρ .Αλλά όποιος δεν έχει κανένα στον κόσμο έχει τον Χριστό (αν θέλει) και εδώ είναι το κλειδί :

2^ον .Γιατί τον ρώτησε αν θέλει να γίνει υγιής;  Θέλεις υγιής γενέσθαι ; Γιατί, όσον και αν φαίνεται αυτό παράξενο ,πολλοί δεν θέλουν . Γιατί αλλιώς θεωρεί ο Χριστός την υγεία και αλλιώς ο χωρίς Χριστόν άνθρωπος.   ΠΡΔ οι δυο τυφλοί ζητιάνοι και το λείψανο του αγίου Ιλαρίωνος Αυτή ή  ερώτηση που ξενίζει, όχι όμως τον παραλυτικόν ,.ειναι συμβολική.

Έχει διοικουμενικό διαχρονικό χαρακτήρα. Χρησιμοποιεί σαν σύμβολο τον παραλυτικό, για  να απευθυνθεί σε όλους τους παραλυτικούς όλων των εποχών που καλούνται να πάρουν θέση ,αν θέλουν να γίνουν υγιείς ((να γίνουν καλά)), σαν έθνη, σαν κοινωνικές ομάδες, σαν οικογένειες ,σαν άτομα. Σήμερα δεν γίνονται  ΣΥΧΝΑ θαύματα.  Υπήρξαν όμως  εποχές  στη ζωή των εκκλησιών,  που τα θαύματα ήταν τόσο συχνά όπως τα φυσικά φαινόμενα. Η αιτία κρύβεται σε αυτήν την ερώτηση ((θέλεις υγιής γενέσθαι;)) και το νόημα που κρύβει μέσα της είναι ότι αλλιώς φαντάζεται την υγεία ο πεσμένος άνθρωπος, και αλλιώς την εννοεί ο Χριστός για το καλό μας .

ΠΡΔ .θέλω να ζητήσω μια χάρη ,μια εξυπηρέτηση ,ένα δάνειο…από κάποιον γνωστό μου πρέπει να λάβω υπόψη μου και το δικό του θέλω γιατί αυτός πληρώνει… Αν  θέλεις κάτι σε προσωπική σχέση, (γάμο, εμπόριο, εταιρία, φιλία…) τότε πρέπει να λάβεις υπόψη σου και το θέλω του άλλου μέρους  διαφορετικά το πιθανότερο  αποτέλεσμα είναι  η αποτυχία  .

3^ον .Το χριστιανικό θέλω ιδιαίτερα, όταν θέλεις κάτι από τον Χριστό, πρέπει να λάβεις υπόψη σου και το θέλω του Χριστού. Ο Χριστός δεν είναι ένα άβουλο ον με πελώριες υπερφυσικές δυνάμεις που μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε  με  τον  ((τρόπο))  μας και να μας δώσει ότι θέλουμε .Έχει και Αυτός θέληση σε κάθε περίπτωση. Γι αυτό όταν θέλω μια χάρη μια θεραπεία, ένα θαύμα,  οτιδήποτε από τον Χριστό, πρέπει εκείνη τη στιγμή να λάβω υπ΄ όψη μου και το θέλω του Χριστού, δηλ. τι θέλει ο Χριστός για  εμένα. Τους όρους του παιχνιδιού  δεν τους βάζουμε εμείς,  αλλά  ο Χριστός.  Αυτός θεραπεύει ,Αυτός βάζει τους όρους της θεραπείας ,ή του θαύματος, ώστε να μην είναι το αποτέλεσμα της θεραπείας , ή αμαρτία ή καταστροφή.

Πρδ. Θέλω να μου δώσει την υγειά μου, την οικονομική ευεξία μου σύμφωνοι . Τι θέλει όμως ο Χριστός για εμένα; και παρόλο που του λέμε στην αίτηση  μας γενηθήτω το θέλημα σου, στην πραγματικότητα  θέλουμε να γίνει το δικό μας θέλημα, που συχνά είναι αντίθετο από το θέλημα του Χριστού είναι όμως έτσι;  τα  καλά  και συμφέροντα ταις  ψυχαίς  ημών Παράσχου  Κύριε. Ψέματα  κάνουμε ότι πιο ασύμφορο για την ψυχή  μας μόλις  βγούμε  από  τον  ναό.                                           

 Ο σημερινός παραλυτικός  δεν ήταν τελείως παράλυτος ,αφού μπορούσε να πηγαίνει μέχρι την λίμνη όταν ετάραττε ο Άγγελος το ύδωρ αλλά πάντοτε με καθυστέρηση.  Κύριε άνθρωπο ουκ έχω ,ίνα όταν ταραχθεί το ύδωρ, βάλει με εις την κολυμβήθραν ενώ δε έρχομαι εγώ, άλλος προ εμού καταβαίνει .   Το ίδιο συμβαίνει με όλη την ανθρωπότητα διαχρονικά .Ενώ δεν είναι τελείως παραλυτική. Ενώ ανακαλύπτει, προοδεύει ,κατακτά το διάστημα ,τα βάθη του κυττάρου ,στην γενετική…ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΗΣ. Δεν έχει την υγεία για τι δεν θέλει την υγεία. 

 Και τούτο γιατί δεν θέλει να συντονίσει  το θέλω της με το θέλω του δημιουργού της .((Θέλεις υγιής γενέσθαι ;)) Άπαντα αρνητικά  ((έχε με παρητημένον)).  Και μένει άρρωστη ,ανίατη, δυστυχισμένη, βασανισμένη, κρεουργημένη (τροχαία, πυραύλους, καμικάζι, μεταλλαγμένα…). Και για να το πούμε χωριάτικα ,δεν θέλει να καταλάβει ότι είναι ο γάιδαρος και νομίζει ότι είναι ο γα΄ι΄δουριάρης  .

 Υπάρχουν στο θαύμα αυτό (όπως και σε κάθε θαύμα) δυο θέλω ,το θέλω του Χριστού και το θέλω του πιστού .Για τον Χριστό το ευκολότερο πράγμα είναι να κάνει θαύματα και δια των άγιων του. Για να γίνει όμως το θαύμα δεν φθάνει να θέλει ο Χριστός  πρέπει να θέλει και ο πιστός . Και τα δυο θέλω πρέπει να συντονιστούν  και  αυτό  δεν συμβαίνει  πάντοτε ..Αυτή  την  έννοια  έχει  η  ερώτηση :      

((Θέλεις υγιής γενέσθαι ;))   Δηλ. θέλεις να συντονιστούμε; Και μέχρι στιγμής φαίνεται ότι ή ανθρωπότης δεν θέλει να συντονιστεί .

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ, ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΕΤΣΙ  ΜΕΧΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ.

(( λαγός την φτέρη  έτριβε κακό του κεφαλιού του )).

** ΑΜΗΝ **