Χριστός Ανέστη !

         Ομιλίες του πρωτ.Νικολάου Φαναριώτη , εφημερίου του Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για τις παρελθούσες εορτές  .

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Μρκ. ιε΄ 43 ιστ 8. 29-4-12



έραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι

Σήμερα είναι η ημέρα της γυναίκας της μυροφόρας ΔΗλ της αναστάσιμης η σημερινή περικοπή είναι το χρονικό της συμμετοχής της στην Ταφή και στην Ανάσταση. Και επειδή αυτά τα δύο γεγονότα έχουν υπερκόσμια θέση μέσα στην δημιουργία, γι αυτό η εκκλησία τους έχει δώσει κεντρική θέση στις Κυριακές του 50ντηκοσταρίου. O Τάφος, ο λίθος ,τα μύρα, ο σεισμός, ο Άγγελος ,το άνοιγμα της θύρας του μνημείου, το μύρωμα του εσωτερικού του τάφου, πού συνεχίζεται (αναγωγικά) μέχρι σήμερα από τις σύγχρονες μυροφόρες όλων των εποχών, δεν είναι απλώς ειδυλλιακά γεγονότα που συγκινούν, αλλά είναι υπερκόσμια γεγονότα (όχι απλά κοσμοϊστορικά, πού δεν έγιναν ποτέ παρελθόν) και δεσπόζουν στην παγκόσμια Ιστορία, αλλά πολύ πιο πέρα από αυτήν στην απεραντοσύνη της αιωνιότητας .Πιο απλά, ο κόσμος το σύμπαν, κατά κοινή ομολογία έχει τέλος , αλλά η Ανάστασης δεν έχει τέλος . ((και τής βασιλείας Αυτού ουκ έσται τέλος )).



Δύο είναι τα είδη των πειστηρίων για να καταχωρηθεί αυτό το γεγονός στην Ιστορία.



1ον Η Καταχώρησις του θανάτου και της ταφής



Ήταν σχεδόν νύκτα όταν ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος αφού πήραν από τον Πιλάτο την άδεια, το σημαδιακό εκείνο Σάββατο, συνοδευόμενοι και από τις γυναίκες, που δεν είχαν εγκαταλείψει ούτε στιγμή το πτώμα επάνω στο Σταυρό, ανέβηκαν στον Γολγοθά (έδυε ο ήλιος ) : Πλησίασαν με συντριβή τον Σταυρό και πρώτα άρχισαν από τα πόδια με προσοχή αφαίρεσαν τα καρφιά η σκάλα ήταν ακόμη εκεί. Ένας από τους παρευρισκόμενους ανέβηκε, τράβηξε τα καρφιά από τα χέρια ,και στήριξε το κορμί στην πλάτη του. Το κατέβασαν και το απόθεσαν στα γόνατα της πονεμένης μάνας πού τον έφερε στον κόσμο.

Έπειτα τράβηξαν προς το κοντινό περιβόλι όπου βρισκόταν ένα σπήλαιο έτοιμο για την ταφή του Ιησού. Όταν έφτασαν στον κήπο,. οι γυναίκες ,πιο πεπειραμένες από τους άνδρες ,βοήθησαν ώστε η ταφή να γίνει αντάξια του, παρ ΄όλο πού ήταν νύκτα και έγινε με μεγάλη βία .

Πρώτα έβγαλαν από το κεφάλι το καταγέλαστο στεφάνι, ύστερα τα αγκάθια πού είχαν χωθεί στη σάρκα ξέμπλεξαν μετά και χτένισαν τα μαλλιά πού είχαν κολλήσει από το αίμα και έκλεισαν τα μάτια.

Όλο το σώμα ήταν λερωμένο από τον ιδρώτα, το αίμα και τη σκόνη, και από τα τραύματα των ποδιών, των χεριών και της πλευράς πού έτρεχε ακόμα ένα νερωμένο αίμα. Αφού τράβηξαν νερό από το πηγάδι έπλυναν το κορμί, το άλειψαν ολόκληρο με μύρα (σμύρνα και αλόη ωσεί λίτρας 100), και γέμισαν ακόμη και τα μαύρα τραύματα πού είχαν ανοίξει τα καρφιά .

Αφού όλο το σώμα του Ιησού σκεπάστηκε με τα μύρα του Νικόδημου, τυλίχτηκε με το σάβανο πού το στερέωσαν γύρω από το κορμί με τις μακριές κολλητικές λινές ταινίες. Ύστερα σκεπάστηκε το κεφάλι, αφού το ασπάστηκαν όλοι στο μέτωπο, με ένα σουδάριο. Οι δυο Σύνεδροι έψαλαν νεκρικούς ψαλμούς και αφού τοποθέτησαν το λευκό τους φορτίο στο μέρος πού ταίριαζε, έκλεισαν το άνοιγμα με μια μεγάλη πέτρα και απομακρύνθηκαν σιωπηλοί. Εδώ τελείωσε ο ρόλος των δυο ανδρών στην καταγραφή της ταφής του Χριστού στην ιστορία της ανθρωπότητας.



2ον Η Καταχώρησις της Αναστάσεως



Σε λίγη ώρα τους ακολούθησαν και οι γυναίκες ,νικημένες από το κρύο και το φόβο της νύχτας. Από δω και πέρα ο ρόλος είναι αποκλειστικά δικός τους:

Αφού πέρασε το Σάββατο, χαράματα της Κυριακής ξεκίνησαν για να ξαναπάνε στον τάφο με καινούρια αρώματα για τον Ιησού Μρκ.ιστ΄1.2.3 διαγενομένου του Σαββάτου Μαρία η Μαγδαληνή και Μαρία η του Ιακώβου και Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα ίνα ελθούσαι αλείψωσι τον Ιησούν και λίαν πρωί της μιας Σαββάτων έρχονται επί το μνημείον, ανατείλαντος του ηλίου. Και έλεγαν προς εαυτός, τις αποκυλίση ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου. Μρκ ιστ1,2.3

Εδώ τα πρώτα στοιχεία για την ιστορική καταχώρηση είναι τα αρώματα (μύρα) διότι τα παρέλαβαν διαχρονικά όλες οι αναστάσιμες γυναίκες της εκκλησίας στα σπίτια τους (κατ΄ οίκον εκκλησία) καθημερινά και γι αυτό καλούνται αναγωγικά μυροφόρες. Αλλά για το μύρωμα του τάφου θα μιλήσουμε πιο κάτω… Μτ.κη΄2



Και ξάφνου έγινε μεγάλος σεισμός, επειδή ένας άγγελος του Κύριου, κατεβαίνοντας από τον ουρανό ήρθε και αποκύλισε τον λίθον από τη θύρα του μνήματος και καθότανε πάνω σε αυτόν. Το πρόσωπο του ήταν σαν αστραπή και το ένδυμα του άσπρο σαν το χιόνι.

Οι φύλακες τον εφοβήθησαν και έγιναν σαν νεκροί. Από εδώ βγαίνουν νέα ιστορικά ευρήματα: Ο σεισμός, η αποκύλησις του λίθου, ο άγγελος και η θέσις του μπροστά στην είσοδο του τάφου.



1ον ο σεισμός έγινε από τον άγγελον, αφ΄ ενός για τους φύλακες και αφ΄ ετέρου για τις μυροφόρες σαν απάντηση στην απορία τους. τις αποκυλίσει υμίν τον λίθον…



2ον Την αποκύλησιν δεν την χρειαζόταν ο Χριστός . Εκινείτο κεκλεισμένων των θυρών έμπαινε και έβγαινε χωρίς να μετακινείτε κανένας λίθος.



3ον Το ότι καθόταν επάνω στον λίθο ο Άγγελος είχε τον σκοπό να μην επιτρέψει σε κανένα να μπει στον κενό τάφο πριν από τις Μυροφόρες , παρακολουθώντας με προσοχή κάθε κίνηση. Τότε μίλησε ο Άγγελος και είπε στις γυναίκες.: Σεις μη φοβείσθε ξέρω ότι ζητάτε τον Ιησού τον εσταυρωμένο. Δεν είναι εδώ, γιατί αναστήθηκε καθώς είχε πει. Ελάτε να δείτε τον τόπον όπου έκειτο ο Κύριος . Μτθ.κη.7 και αναχώρησε γιατί δεν είχε άλλο σκοπό η παραμονή του εκεί.



4ον. Μπαίνοντας οι μυροφόρες, μύρωσαν παντού τον τάφο, ψάχνοντας παντού με προσοχή χωρίς να βρουν τον Κύριο τους . Επομένως αυτό το έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι, αυτό το έρραναν, δεν είναι απλώς μια ρομαντική πράξη η ένα ειδυλλιακό γεγονός ,αλλά η πρώτη και συντριπτική και αντικειμενική μαρτυρία του κενού τάφου που αποκλείει την κλοπή. Διότι εισήλθαν πρώτες στον τάφον και εμύραναν κάθε γωνία ψάχνοντας .



Αυτές ήσαν οι μυροφόρες που εορτάζουμε σήμερα. Ήσαν δε και γυναίκες από μακρόθεν θεωρούσαι ,εν αίς ην και Μαρία η του Ιακώβου του μικρού και Ίωσή μήτηρ και Σαλώμη μεταξύ αυτών ήταν και η Παναγία μας ,που αναφέρεται ανωτέρω ως Μαρία η του Ιακώβου του μικρού και Ιωσή μήτηρ ,για τους γνωστούς λόγους μυστικότητας .

**ΑΜΗΝ**

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΣΧΑ

(ΘΩΜΑ) 22-4-12 Ιω.Κ.19-31.



Σήμερον έαρ μυρίζει και καινή κτίσις χορεύει …



Σήμερα εορτάζομε τα Εγκαίνια της αναστάσεως του Χριστού δηλ .την αρχή της παρουσίας του αναστάντος Χριστού μέσα στην ιστορία της Ανθρωπότητος .



Αυτό το ίδιο το γεγονός της Αναστάσεως κανείς δεν το είδε ποτέ είναι γεγονός της όγδοης ημέρας ,εκτός ΧΡΟΝΟΥ. Οι μόνοι άλλωστε παριστάμενοι στο μέρος αυτό, δηλ. οι στρατιώτες που φύλαγαν τον τάφο κεραυνοβολήθηκαν .

(εσείσθησαν οι τηρούντες και εγένοντο ωσεί νεκροί).

Και όμως ο Αναστάς δεν μας άφησε άγευστους της ασύλληπτης, για την παρούσα ζωή Χαράς, που πηγάζει από την ανάσταση και κατακλύζει τα σύμπαντα. Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός ουρανός τε και γή και τα κατάχθόνια.



Και η μεγαλύτερη χαρά για μας τους επί γης, είναι το αντιφέγγισμα της αιώνιας ημέρας, που υπάρχει 2000 χρόνια και η εκκλησία το ονομάζει ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΑΡΙΟΝ. (Και σαν περίοδο του έτους και σαν βιβλίο τυπικού).


Όταν ο Χριστός την ίδια ημέρα πού αναστήθηκε, ηθέλησε να επαναφέρει την πίστιν και την χαρά στους φοβισμένους και κρυμμένους μαθητές του,(όπως ακριβώς και στο Θωμά), τις αισθήσεις χρησιμοποίησε σαν θεμέλιο. Η σημερινή ημέρα και όλη αυτή η περίοδος είναι αφιερωμένη, από τον ίδιο τον Αναστάντα, στις αισθήσεις του ανθρώπου και στις πέντε.



Η εκκλησία του Χριστού δεν είναι κανένα θεωρητικό κατασκεύασμα ,δεν θεμελιώνεται πάνω σε κάποιο Μανιφέστο , δηλ. δογματικό. Φιλοσοφικό, μεταφυσικό ιδεολογικό σύστημα. Αλλά είναι αποτέλεσμα της ψηλάφησης του αναστημένου Χριστού ,με τις αισθήσεις μας , αλλά καθαρές ,όπως ο ίδιος αμέσως μετά την ανάσταση του το ζήτησε. Ο Λουκάς ,που ήταν παρών στο γεγονός ,σαν ζωγράφος που ήταν, περιγράφει ζωντανά την σκηνή στο ευαγγέλιο του ας τον ακούσουμε :



36. Ταύτα δε αυτών λαλούντων αυτός ο Ιησούς έστη εν μέσω αυτών και λέγει αυτοίς ειρήνη υμίν. 37. πτοηθέντες δε και έμφοβοι γενόμενοι εδόκουν πνεύμα θεωρείν. 38. και είπεν αυτοίς τι τεταραγμένοι εστέ και διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταις καρδίαις υμών ; 39. ίδετε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμί ψηλαφήσετε με και ίδετε, ότι πνεύμα σάρκα και οστέα ουκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. Λκ. κδ. 39 Έτι δε απιστούντων από της χαράς και θαυμαζόντων είπεν αυτοίς έχετε τι βρώσιμον ενθάδε ; οι δέ επέδωκαν αυτώ, ιχθύος οπτού μέρος και από μελισσίου κηρίου, και λαβών ενώπιον αυτών έφαγεν. ΛΚ΄κδ,36-43.



Η ιδία προσέγγιση ,η ίδια πραγματογνωσύνη επανελήφθη και μεθ΄ ημέρας οκτώ , ενώπιον του Θωμά που την περιγράφει ο Ιωάννης : Είτα λέγει τω Θωμά φέρε τον δάκτυλο σου ώδε και ίδε τας χείρας μου, και φέρε την χείρα σου και βάλε εις την πλευρά μου και μη γίνου άπιστος αλλά πιστός. Ιω. Κ25.

Έτσι έχουμε δυο ψηλαφητές αποδείξεις ,δυο πειστήρια της Αναστάσεως από πρώτο χέρι, από άμεση επαφή πάνω στο σώμα του αναστημένου Χριστού , ο οποίος ήταν το άμεσο ρεαλιστικο και όχι ιδεαλιστικο αποτέλεσμα της Αναστάσεως .



Δεν χρησιμοποίησε την διδασκαλία, δεν χρησιμοποίησε το κήρυγμα, δεν χρησιμοποίησε τις εντολές ,ούτε τον διαλογισμό, παρά μόνον τις αισθήσεις και τις 5 του ανθρώπου για να καλύψει σφαιρικά το γεγονός : Την ακοήν (ειρήνη υμίν), την όρασιν (ιδετε τας χείρας μου και τούς πόδας ), την αφήν (ψηλαφήσετε με και ίδετε ότι πνεύμα σάρκα και οστέα ούκ έχει) , την όσφρησιν (επέδωκαν αυτώ ιχθύος οπτού μέρος και από μελισσίου κηρίου) και τέλος την γεύσιν (και λαβών ενώπιον αυτών έφαγεν).



Βλέπομε λοιπόν ότι τό θεμέλιον της πίστεως της πρώτης Εκκλησίας είναι οι αισθήσεις υπό τον όρον να είναι καθαρές (καθαρθώμεν τάς αισθήσεις και οψόμεθα τώ απροσίτω φωτί της Αναστάσεως), θα μας πει η εκκλησία την νύκτα του Πάσχα.



Όλοι οι απόστολοι, και όχι μόνο ο Θωμάς εψηλάφησαν τον Κύριο. Το βεβαιώνει ο θεολόγος Ιωάννης ΙΩ.Κ19. Η ιστορική εκκλησία είναι γεμάτη θαύματα, Μυροβλύτες άγιους και εικόνες , όλα αντικείμενα των αισθήσεων.



ΟΙ αισθήσεις όμως είναι και το θεμέλιο της πίστεως και της σημερινής Εκκλησίας: .ολόσωμα σώματα αγίων , ευωδιάζοντα Αγια λείψανα ,αγιασμοί , προζύμια , το Άγιο Φως του Παναγίου Τάφου , τα προσωπικά θαύματα που συμβαίνουν στον καθένα από μας και που τα ξεθωριάζουμε με την φτωχή φράση «είχε άγιο» …



Αυτήν την Ημέρα που την εποίησε ο Κύριος ,δεν την εποίησε για μια νύχτα μόνον , ούτε για μια μαγειρίτσα και έναν οβελία και τέρμα , αλλά για όλη την αιωνιότητα.



Αύτη η ημέρα ην εκποίησε ο Κύριος



αγαλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή . Ψαλμ. ΡΙΖ¨.(117).24



ΑΜΗΝ







~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Νυν εδοξάσθη ο υιός του Ανθρώπου και ο Θεός εδοξάσθη εν αυτώ.

13-4-12 Ιωάννη Ι.Γ. 31



Από την ημέρα που αμάρτησε ο άνθρωπος, πολλά φρικτά θεάματα είδε, βλέπει, και θα δει ο πλανήτης αλλά το θέαμα που παρουσιάστηκε εκείνη την M. Παρασκευή στην κορυφή του Γολγοθά, είναι το πιο φριχτό θέαμα όλων των αιώνων, που κρύβει μέσα του μια πελώρια αντίφαση αδικία που δεν μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο μυαλό.



Γιατί Εκείνος που σταυρώθηκε ήταν ο αθώος, ο δίκαιος, ο φτωχός, ο αναμάρτητος, ο άδολος, ο ευεργέτης ,ο αληθινός, ο γλυκύτατος… :Λαός μου τι εποίησα σοι και τι μοι ανταπέδωκας αντί του ύδατος όξος, αντί μάνα χολή, αντί του αγαπάν με Σταυρώ με προσηλώσατε…

Και αυτό ισχύει διαχρονικά μέχρι σήμερα.



ΣΗΜΕΡΑ θάβεται ο υιός του ανθρώπου, δηλ. ο Άνθρωπος με Α κεφαλαίο και μαζί του θάβεται και η Ζωή.

Εν Αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων. ΙωΑ4 .Χωρίς Αυτόν υπάρχει μόνο επιβίωση . (Όπως και στα ζώα).

Αλλά αυτή η ταφή η τριήμερος ,μέσα στον Πανάγιο Τάφο , οδοποιεί την ανάσταση για όλο το γένος των ανθρώπων Όχι όμως σαν αυτόματος πιλότος, αλλά σαν θεϊκή ταξιδιωτική οδηγία, που είναι οι 7 λόγοι του Σταυρού. (δηλ. τα τελευταία λόγια Του, πριν από την ταφή που είναι και η πεμπτουσία της διαθήκης Του στο ανθρώπινο γένος .)

Είναι συγκινητική η επιμονή Του να επιμένει να μας σώσει μέχρι την τελευταία στιγμή, και εμείς να Του ξεφεύγουμε στα μονοπάτια του Διαβόλου???



Οι 7 λόγοι του Σταυρού.



Στις τελευταίες οδηγίες Του πριν συλληφθεί ο Χριστός είπε στου μαθητές :μη κληθείτε καθηγηταί. Εις γαρ υμών εστίν καθηγητής, ο Χριστός.

Και νάτος τώρα ο γλυκύτατος Υιός του ΑΝΘΡΩΠΟΥ, καθηγητής πάνω στην έδρα του, στον Γολγοθά !

1ος Λόγος



Πάτερ άφες αυτοίς , ου γαρ οίδασι τι ποιούσι. Λκ. κγ 34

Ιστορία λογικών όντων που δεν ξέρουν τι κάνουν (εκτελέσεις, φόνοι, καμικάζι, αλληλοσφαγές, βιασμοί ανηλίκων και βρεφών ακόμη, ναρκωτικά…

Δόξα τη μακροθυμία σου Κύριε δόξα σοι.



2ος Λόγος (στο ληστή)



Αμήν λέγω σοι ,σήμερον μετ΄΄εμου έση εν τω παραδείσω. Λκ.κγ43.

ολόκληρη η ανθρωπότης είμαστε ληστές (και μάλιστα εσταυρωμένοι, εκ δεξιών και εξ αριστερών, μετανοημένοι η αμετανόητοι.



3ος Λόγος



Γύναι ιδού ο υιός σου, ήτα λέγει τω μαθητή ιδού η μήτηρ σου. Ιω. ιθ 26,27.

είναι η υιοθεσία των χριστιανών. Η μητέρα του Θεού θα είναι εις το εξής και δική μας μητέρα (ΠΡΟΣΤΑΤΙΣ, ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΒΟΗΘΟΣ.)



4ος Λόγος



Θεέ μου, θεέ μου ίνα τι με εγκατέλειπες ; Ματθ. Κζ 46

Τυπώνει την δική μας εγκατάλειψη από τον Θεό που στην ουσία είναι εγκατάλειψη του Θεού από μας (Οικουμενικά, διαχρονικά)



5ος Λόγος



Διψώ. Ιω. ιθ 28,29

Συγκλονιστικό: (ΕΠΟΠΤΙΚΟ) και σωματικά και ψυχικά ΔΗΛΑΔΗ :

σωματική αιτία :(αφυδάτωση :ιδρώτας, αίμα)

ψυχική αιτία: (διψάει για την σωτηρία μας , την ολοκλήρωσή μας ) σε ένα αιώνιο παρόν για τον Χριστό δεν υπάρχει παρελθόν η μέλλον.

Αλληγορική αιτία: (η ζωή του ανθρώπου τελειώνει με δίψα) τίποτε το γήινο δεν την ξεδιψάσει ούτε τα λεφτά, ούτε οι ηδονές, ούτε οι δόξες, ούτε η επιστήμη, ούτε η γνώση, ούτε η τεχνολογία, ούτε η γενετική…ΤΙΠΟΤΑ.



6ος Λόγος



Τετέλεσται: Ιω. ιθ30

Τελείωσε το επίγειο έργο Του δηλ. την κατάργηση-ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ Του Σατανά έξω από τον χώρο της εκκλησίας. Εμείς δεν το ξέρουμε, γι αυτό και τρέμουμε τα μαγιλίκια ο διάβολος όμως το ξέρει: ((καταβάτω νυν από του σταυρού και πιστεύωμεν επ΄ αυτώ)). Μτθ. κζ 42



7ος Λόγος

Πάτερ μου εις χείρας σου παραθήσομαι το πνεύμα μου. Λκ.κγ46

Ο πιο τρομερός λόγος. Όλοι κάπου θα παραδώσουμε το πνεύμα μας. Όμως που ; άνθρωποι φεύγουν κάθε μέρα, όλων των ηλικιών. Που παραδίδουν το πνεύμα τους; Στο μηδέν; στο κάρμα; στην μετεμψύχωση; στο κόμμα; στους σατανιστές ; στα ναρκωτικά; Που ;…. Εκεί από οπού το πήραμε , στον Θεό τον Πατέρα μας.  

ΑΜΗΝ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑ΄ΙΏΝ

8- 4-12. Ιω Ιβ 1-18



((η δε οικία επληρώθη εκ της οσμής του μύρου ΙΩ, ΙΒ 3


Τα πάθη τα σεπτά



Σήμερα τα πρώτα σημάδια της Μεγάλης Εβδομάδας ανεβαίνουν στον ορίζοντα: τα πάθη τα σεπτά η παρούσα ημέρα,ως φώτα σωστικά, ανατέλλει τω κόσμω. Μιλάμε σε χριστιανούς, παιδιά της εκκλησίας που κάνουν σταυρό χωρίς να ντρέπονται. που ζουν την ζωή της εκκλησίας όπως ΕΙΝΑΙ και όχι όπως θα ήθελε ο καθένας να είναι (εθελοθρησκεία) το κατά δύναμιν εν ταπεινώσει. Σήμερα βρεθήκαμε να ακολουθούμε, μαζί με την εκκλησία ,τον όχλο, κρατούντες τα βάγια στα χέρια. Βρισκόμαστε ανάμεσα σε δυο περιόδους του έτους που είναι μεγάλες, την μεγάλη Σαρακοστή : (που ξεκίνησε 2000 χρόνια από σήμερα) και την Μεγάλη εβδομάδα :(πού προτυπώθηκε 3500 χρόνια από σήμερα).



Αποφασίστηκε ο θάνατος του Ιησού

Πολλά και μεγάλα γεγονότα συγκεντρώνονται στη σημερινή ημέρα: Που ξεκίνησαν με την ανάστασιν του Λαζάρου και την απόφαση της θανατικής καταδίκης του Ιησού :

Από εκείνης ουν της ημέρας συνεβουλεύσαντο ίνα αποκτείνωσιν αυτόν. Ιησούς ουν ουκέτι παρρησία περιεπάτει εν τοις Ιουδαίοις ,αλλα απήλθεν εκείθεν εις χώραν εγγύς της ερήμου, εις Εφραίμ λεγομένην πόλιν, κακεί διέτριβεν μετά των μαθητών αυτού. Ιω.ια΄54.



Μόλις μαθεύτηκαν τα νέα οι μαθηται έλαβαν τα μέτρα τους : Ανεχώρησαν μαζί με τον Ιησούν από τους Ιουδαίους ,και ήλθαν εις την χώραν πού κείται κοντά στήν έρημο ,σε μια πόλη που λεγόταν Εφραίμ και εκεί έμενε με τους μαθητές του.

Το μύρο της Μαριας .



Όταν όμως πλησίαζε ο καιρός του Εβραϊκού Πάσχα πήγε στη Βηθανία, κοντά στην Ιερουσαλήμ, στο σπίτι του Λαζάρου που ήταν και ο ίδιος εκεί.

Ο ουν Ιησούς πρό εξ ημερών του πάσχα ήλθεν εις Βηθανίαν όπου ην Λάζαρος ο τεθνηκώς, ον ήγειρεν εκ νεκρών εποίησαν ουν αυτώ δείπνον εκεί, και η Μάρθα διηκόνει ο δε Λάζαρος, εις ην των ανακειμένων συν αυτώ. Η ουν Μαρία λαβούσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικής πολυτίμου, ήλειψε τους πόδας του Ιησού και εξέμαξε ταις θριξίν αυτής η δε οικία επλήσθη εκ της οσμής του μύρου)). Ιω.Ιβ.3



Το μύρο ήταν βαρύτιμο (300 μεροκάματα, ήτοι 30*300= 9.000 Ε). σχεδόν μισό κιλό .Ήταν η τρίτη φορά που ο Κύριος δέχτηκε να τον αλείψουν με μύρο. Και οι τρεις από γυναίκες: Η πρώτη ήταν πόρνη (στα μέσα της δημ. ζωής) και άλειψε τα πόδια του Χριστού Λκ ζ 37Η δεύτερη άλειψε την κεφαλήν . ΜΤΘ.Κστ΄6. Η τρίτη ήταν σαφώς η Μαρία, η αδελφή του Λάζαρου . ΙΩ.ΙΒ.3

Το θαύμα της αναστάσεως του Λαζάρου είχε διαδοθεί αρκετές μέρες πριν, αλλά ο Χριστός δεν ήταν στα Ιεροσόλυμα, ήταν στην Βηθανία στο δείπνον της Μαρίας. Γιαυτό ,όταν την άλλη μέρα ο Χριστός πήρε τους μαθητάς του να πάει στα Ιεροσόλυμα, η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλους τους Ιουδαίους της διασποράς που ήσαν μαζεμένοι εκεί για το Πάσχα.Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ! και έγινε μια υποδοχή που σε κανένα βασιλιά δεν έχει γίνει ποτέ.



Η Μεγάλη Εβδομάδα



Από σήμερα θα πληθαίνουν τα ελπιδοφόρα μηνύματα την Μεγάλη Εβδομάδα: Λάζαρος ο τετραήμερος, τα βάγια, η κολοσσιαία διαδήλωση , ο ύμνος των νηπίων, το φραγγέλιο, η Κασσιανή, ο νιπτήρας… Γιατί η Μεγάλη Εβδομάδα είναι γεγονός πρωτόφαντο και μοναδικό στην ανθρώπινη ιστορία.

ΔΥΟ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, μοναδικά διαθέτει η Εκκλησία που καμιά θρησκεία και κανένας δεν τα είχε ποτέ και είναι Γεγονότα σημαδιακά :



Ο Χριστός είναι το κέντρο του κόσμου.



Ο Χριστός δεν είναι ένας τυχαίος άνθρωπος, είναι το Κέντρον του κόσμου, είναι ο Άνθρωπος ΜΕ Α κεφαλαίο και που έχει ταυτίσει την 1η ημέρα της γεννήσεώς του με την χρονολογία του ΚΌΣΜΟΥ είναι ο Άνθρωπος που έχει ανακεφαλαιώσει την Οικουμένη στον εαυτό του διαχρονικά (από το 1 Μ.Χ. μέχρι της συντέλειας του κόσμου). Χωρίς Αυτόν η ανθρώπινη Ιστορία είναι μία ανοησία ,είναι χωρίς νόημα είναι το θέατρον του παραλόγου. Από τότε η μοίρα του Χριστού πάνω στη γη , είναι και η μοίρα της ανθρωπότητας που δεν μπορεί να την ξεφύγει.



Γιατί ο Χριστός είναι και σήμερα και διαχρονικά επάνω στον πλανήτη Γη σωματικά, παρόλο ότι είναι και στον Άδη με την ψυχή Του σαν Θεός, και στον Παράδεισο μαζί με τον Ληστή και στον Θρόνο μαζί με τον Πατέρα.

Εν τάφω σωματικώς ,εν άδου μετά ψυχής ως Θεός ,εν παραδείσω μετά ληστού, και εν θρόνω μετά Πατρός, υπάρχεις Χριστέ, πάντα πληρών ο απερίγραπτος.



Το γεγονός της Σταυρώσεως δεν έγινε ποτέ παρελθόν.

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η συμπυκνωμένη ζωή της Ανθρωπότητας. Γιαυτό και είναι μεγάλη. (γιατί χωράει μέσα σ΄αυτήν όλη η Ιστορία

μέχρι συντελείας του Αιώνος ).



Δυστυχώς την περνάμε επιδερμικά και ξαναγυρίζουμε στο χάος. Στόχος όμως διαχρονικός της εκκλησίας μας είναι, η Μεγάλη Εβδομάδα για τον καθένα από μας, να γίνει Μεγάλη ζωή που οδηγεί στην :



Αιώνια ζωή της Βασιλειας του Χριστού.



ΑΜΗΝ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

1-4-2012 Μρκ.Ι΄ 32-45



ουκ οίδατε τι αιτείσθε Μρκ. Ι.38.


Η ξ ύ λ ι ν η σ ο κ ο λ ά τ α



Ένα παιδάκι 2-3 ετών έκλαιγε σπαρακτικά και χτυπιόταν μπροστά σε μια βιτρίνα ενός ζαχαροπλαστείου . Αιτία μια υπερμεγέθης ξύλινη σοκολάτα καλοβαλμένη και προκλητική. Η μαμά εξηγούσε…Τίποτα…Τότε ο ζαχαροπλάστης δέχτηκε να την πουλήσει για να λήξη το θέμα. Το κόστος; δύο δόντια του μικρού που πετάχτηκαν έξω, όταν άρπαξε και δάγκωσε με μανία την ξύλινη σοκολάτα .Θα πει βέβαια κανείς . Αυτά είναι παιδιάστικα καμώματα τα παιδιά δεν ξέρουνε τι γυρεύουνε δεν ξέρουνε τι ζητάνε. Και είναι φυσικό λόγω ανωριμότητας ,και λόγω ελλείψεως πείρας .



Εμείς όμως οι ((μεγάλοι )) ξέρουμε τι γυρεύουμε ; ξέρουμε τι ζητάμε ; Δυστυχώς και σε μας το φαινόμενο της ξύλινης σοκολάτας είναι συνηθισμένο στην εποχή μας ,για παιδιά 2—82 ετών ,με αντίστοιχα αποτελέσματα, ή και χειρότερα :



1ον. Ζητούμε την υγεία στην πολυφαγία-κρεοφαγία: όπως λέγει μια Γαλλική παροιμία σκάβουμε τον τάφο μας με τα δόντια μας, με αποτέλεσμα : τριγλυκερίδια , χοληστερίνη , εμφράγματα, παχυσαρκία : η απάντηση του Χριστού: ουκ Οίδατε τι αιτείσθε.



2ον. Ζητάμε την ψυχαγωγία στην αμαρτία Νέοι και γέροι πιο πολύ την πληρώνουν οι νέοι: στις ερωτικές βάτους οι νέοι αφήνουν πολύ από το μαλλί τους . Fran.Mauriac. Γάλλος Ακαδημαϊκός Βρ. Νόμπελ … ουκ οίδατε τι αιτείσθε .



Η Γρ α φ ή κ α ι οι Π α τ έ ρ ε ς .



Ο ίδιος ο Χριστός καταδικάζει την ψυχολογία της μεγάλης σοκολάτας δηλ. της πλεονεξίας . Ακόμα και στα πνευματικά ζητήματα. Ακόμα και στην προσευχή :

Προσευχόμενοι δε μη βαττολογήσετε (πολυλογήσετε) ώσπερ οι εθνικοί.



Ο πρύτανης των Πατέρων Ι. Χρυσόστομος μιλεί για την Φτώχια των πληροφοριών μας : επειδή πολλά των συμφερόντων ημίν αγνοούντες τα μη συμφέροντα αιτούμεθα, ήρχετο το χάρισμα της ευχής εις ένα τινά των τότε ,και αυτός υπέρ πάντων ίστατο αιτών ,ου και νυν σύμβολον εστίν ο Διάκονος, τας υπέρ του λαού ευχάς αναπέμπων)). Μηνιάτη σ.87



Περίφημος στάθηκε ανάμεσα στους αγαλματοποιούς της Ελλάδας ο Πολύκλειτος επιδέξιος και θαυμαστός στην τέχνη του ,μα σαν χρειάζεται άλλη μεγαλύτερη τέχνη δηλαδή το να ευχαριστεί κάποιος την γνώμη των πολλών, ο Πολύκλειτος σκέφτηκε να ευχαριστήσει και να ελέγξει τη γνώμη του λαού με τον εξής τρόπο: Έκανε δύο αγάλματα, το ένα χωρίς να το βλέπει κάποιος, με όλους τους κανόνες της τέχνης του, το δε άλλο σύμφωνα με τη γνώμη των πολλών γιατί εκεί που σκάλιζε την πέτρα καθώς περνούσαν οι διαβάτες έστεκαν και κοιτούσαν και καθένας έλεγε πως του φαινόταν. Τούτο το κεφάλι, τούτο το χέρι, τούτο το στήθος, τούτο το σχήμα, θέλει τέτοιας λογής και καθώς έλεγε καθένας τη γνώμη του, έτσι ο Πολύκλειτος έκανε κατά τη γνώμη του καθενός. Σαν τελείωσε το έργο, έβγαλε έξω και τα δύο αγάλματα, να τα δει ο λαός όλος και ποιο από τα δύο τους ρώτησε σας φαίνεται ομορφότερο; όλοι συμφώνως είπαν: τούτο, δείχνοντας εκείνο που αυτός έκανε σύμφωνα με την τέχνη του. Το άλλο που ήταν καμωμένο κατά τη γνώμη τους, ήταν ένα έργο ανώμαλο ,ανάρμοστο, ατελές. Τούτο που εσείς επαινείται τους ξανά είπε έκανα εγώ κατά την τέχνη μου και για αυτό είναι τέλειο το άλλο κάνατε εσείς, γιατί το έκανα κατά την γνώμη σας και για τούτο τίποτα δεν αξίζει . Μηνιάτη σελ 87.



Είσαι ελεύθερος να ακολουθείς την πρόοδο και να βελτιώνεις τις επιδόσεις σου και την κοινωνική θέση σου, αλλά με βάση την παράδοση Αυτό διδάσκει ο Πολύκλειτος ακολουθώντας την παράδοσιν και τους θεμελιώδεις κανόνες της τέχνης του και είναι σύμφωνον με την εντολή του Δημιουργού: αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γη ,και κατακυριεύσατε αυτής…)). Γένεσις Α28.



Είσαι ελεύθερος να προοδεύεις στην επιστήμη, στην τεχνολογία ,στην έρευνα ,παντού αλλά με βάση την παράδοση της Εκκλησίας Να επεκτείνεις την οικοδομή αλλά όχι πέρα από τα θεμέλια θεμέλιον άλλον ουδείς δύναται θείναι, παρά τον κείμενον ,ος εστίν Ιησούς Χριστός Α ΚΟΡ. Γ 11



Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία προς το Πάσχα .Ο Κύριος ευρισκόμενος εις την οδόν της τελευταίας του πορείας προς την Ιερουσαλήμ, προλέγει στους μαθητές του αυτά που θα του συμβούν: ιδού αναβαίνομε εις Ιεροσόλυμα και ο υιός του ανθρώπου παραδοθήσεται τοις Αρχιερεύσι και τοις γραμματεύσι και κατακρινούσιν αυτόν θανάτω και παραδώσουσιν αυτόν τοις έθνεσι ,και εμπαίξουσιν αυτώ και μαστιγώσουσιν αυτόν, και εμπτύσουσιν αυτώ, και αποκτενούσιν αυτόν, και τη τρίτη ημέρα αναστήσετε .Μρκ.ι.34

Τότε συνέβη κάτι το απροσδόκητο: Δυο από τους τρεις κορυφαίους (πλην του Πέτρου) αγνόησαν τα όσα φοβερά θα συνέβαιναν, και κράτησαν μόνο το τελευταίο :τη τρίτη ημέρα αναστήσεται. Ανάσταση σημαίνει Μεσιακή Βασιλεία ,και αυτοί έσπευσαν να ζητήσουν τις καλύτερες θέσεις ,δεξιά και αριστερά από τον κυρίαρχο του κόσμου: δος ημίν ινα εις εκ δεξιών σου και εις εξ ευωνύμων σου, καθίσωμεν εν τη δόξη σου Μρκ.Ι.37 . Ήθελαν τον παράδεισο ,αλλά τον ζητούσαν στην Θέση των δυο ληστών .Ο Χριστός τους λέγει τα γεγονότα με το όνομα τους και αυτοί δεν τον πιστεύουν αλλά τα φαντάζονται όπως αυτοί τα επιθυμούν (ευσεβείς πόθοι). Και

Καλά αυτοι .


Εμείς όμως ξέρουμε τι γυρεύουμε ? ξέρουμε τι ζητάμε ?





ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - ΛΚ.Α. 24-38

  

  

((Εν δε τω μηνί τω έκτω, απεστάλη ο Άγγελος  Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν Ναζαρέτ)) Λκ α 26.

  Του π. Νικολάου Φαναριώτη - Ι. Ναός Οσίου Λουκά  Πατρών  -  ΚΥΡ. 25-3-12

                             

1ΟΝ. Η δύσκολη αποστολή

Είναι αλήθεια ότι ο άγγελος εκείνη την ημέρα είχε αναλάβει μια πολύ δύσκολη αποστολή. και τούτο γιατί η επιτυχία του, η η αποτυχία του θα ήταν μοιραία για το ανθρώπινο γένος για πολλές χιλιάδες χρόνια.

γιατί για να βρει ο Θεός την παρθένον που ζητούσε μια γυναίκα σαν την Μαριάμ, πέρασαν 5508 χρ.

Εκείνη την στιγμή η μοίρα της ανθρωπότητας κρεμόταν από μια γυναίκα (όχι από άνδρα).

2ον. Πρωτοστάτης

Γι΄ αυτό και ο άγγελος  δεν ήταν τυχαίος αλλά κορυφαίο στέλεχος, διαλεγμένος για την ικανότητα του.

Άγγελος Πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμφθη…

Επιστράτευσε  δε όλα τα μέσα της επιτυχίας .

Πρώτα την εμφάνιση. Έφερε όλα τα διάσημα του αξιώματος και της αποστολής του.

Εδώ θα πούμε δυο λόγια για το σκήπτρο η το κρίνο, Γιατί οπωσδήποτε κάτι κρατούσε στο χέρι. Ψλμ.44

((ακούσαν θύγατερ και ίδε και κλίνον το ούς σου)).

                  

3ον. Τα λόγια προσεγμένα

Για να κάμψουν την αντίσταση της μεγαλοφυΐας της παρθένου όπως θα φανεί στην συνέχεια. Στους επαίνους του (όχι κολακείες)

((Χαίρε κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου ευλογημένη συ εν γυναιξί…)).

Αντί να χαρεί, να καμαρώσει, ταράζεται και δυσπιστεί.

((Η δε ιδούσα διεταράχθη  επί τω λόγω αυτού, και διελογίζετο  ποταπός είη ο ασπασμός ούτος …)).

Τι να θέλει τώρα αυτός . Στην ανακοίνωση του μεγαλειώδους σχεδίου της αποστολής της .

((εύρες γαρ χάριν παρά τω Θεώ, και  ιδού σύλληψη εν γαστρί  και τέξη υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν ούτος έσται μέγας και υιός  υψίστου κληθήσεται, και δώσει αυτώ Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού, και βασιλεύσει επί τον οίκον Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού ουκ έσται τέλος.))

δεν θαμπώνεται, αλλά ζητάει εξηγήσεις. Με ποιο θάρρος. Στα 12 χρόνια στο Ναό είχε εξοικειωθεί με τους ιερείς και τους αγγέλους και είχε μάθει πολλά.

(( είπε δε Μαριάμ προς τον άγγελον: Πως έσται μοι τούτο, επεί άνδρα ου γινώσκω)) ;

Επί αρκετή ώρα τον ανακρίνει με κίνδυνο ματαιώσεως και αναβολής για  άλλες χιλιάδες χρόνια. Όταν όμως σαν ικανός στρατηγός ρίχνει επάνω της το πελώριο βάρος του Πνεύματος:

((Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σε))

σκύβει σαν φρόνιμη το κεφάλι. Κανείς φρόνιμος άνθρωπος δεν μπορεί να τα βάλει με τον Θεόν.  

((Και απήλθεν απ΄αυτής ο Άγγελος)).

Πράγμα που δείχνει ότι αναχώρησε ικανοποιημένος γιατί ολοκλήρωσε την αποστολή του. Εδώ τελειώσαμε.  

Όμως … Θα ήθελα να κάνω ένα δωράκι στους 12θε΄ι΄στες, που πιστεύουν στους 12 θεούς του Ολύμπου, στους  οποίους δεν πίστευαν ούτε ο Πλάτωνας, ούτε ο  Σωκράτης, ούτε ο Αριστοτέλης, ούτε οι Μεγάλοι Τραγωδοί, Σοφοκλής, Αισχύλος, Ευριπίδης ,Αριστοφάνης …

4ον.  ο στάχυς  και το περιστέρι

Απελλής ο περίφημος  αρχαίος ζωγράφος ήταν τόσο ικανός Ώστε νικούσε την φύση. λέγουν ότι όσα ζωγράφισε, τόσα θαύματα άφησε.

Μεταξύ άλλων έκαμε και μιαν εικόνα ,για την οποίαν βρήκε τον μπελά του, παρά την καταπληκτική επιτυχία της τέχνης της. Ζωγράφισε ένα στάχυ και επάνω μιαν περιστεράν που η ίδια η φύσις κοκκίνισε νικημένη από την τέχνη. Όμως περισσότερη κατακρισιν, παρά τιμή προξένησε του Απελλή τούτη η θαυμαστή ζωγραφιά επειδή, όσοι την έβλεπαν αντί να θαμάσουν την ομορφιά των χρωμάτων, την συμμετρία των γραμμών, το είδος μόνον μέμφονταν λέγοντες δεν είναι δυνατόν ένα μικρόν στάχυ ορθόν να βαστάζει μιαν περιστέρα, δίχως να κλίνει από το βάρος ((ουχ οιον τε ασταχυν ακλινη βασταζειν περιστεραν))  Διδ. Μηνιατη σ348.

Το περιστατικό έμεινε ανεξήγητο μυστήριο για τον αρχαίο κόσμο, μέχρι την εποχή του Χριστού. Γιατί εκείνη την στιγμή ο Απελλής, χωρίς να το θέλει, προεικόνιζε τον τύπον του ανθρώπου (Μαριάμ), που θα βαστούσε επάνω της το βάρος του Πνεύματος (εν είδει Περιστεράς). χωρίς να συντριβεί. (( Πνεύμα Αγιον επελευσεται επί σε και δυναμις Υψίστου επισκιαση σοι…)). αυτή είναι η Μαριάμ. Αυτή είναι η Παναγία μας της οποίας τον ευαγγελισμό εορτάζουμε σήμερα.   

ΑΜΗΝ.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Γ΄ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ. - Μρκ. η 34 - θ1

του π. Νικ. Φαναριώτη - Εφημ. Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την   Κυριακή 18-3-12  

Ος  γάρ αν επαισχυνθεί με και τους εμούς  λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν, όταν έλθει εν τη δόξη του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των Αγίων     Μρκ.Η.38                                                                                                                                                          

Τι προβάλει η εκκλησία ;

Το σημείο του σταυρού  χωρίς  τον  εσταυρωμένο. Ως όπλον, πλήρες   δυναμικό  Αποτελεσματικό.

ΠΩΣ πρέπει να γίνεται.

Για να είναι αποτελεσματικό το όπλο πρέπει να είναι γεμάτο. Δηλ. Για να είναι αποτελεσματικό το σημείο του Σταυρού πρέπει να γίνεται σωστά όχι σαν περισπωμένη, όχι σαν Δ.Ε.Η. (Κίνδυνος Θάνατος) Ο Σταυρός μέσα στην Εκκλησία σημαίνει Ζωή. Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω.       Και πρέπει να γίνεται με επίγνωση του τι κάμνομε εκείνη την στιγμή και τι ομολογούμε.

1ον Τα 3 δάκτυλα την Αγία Τριάδα.

2ον Τα 2 άλλα δάκτυλα τις δυο φύσεις του Χριστού.

3ον στο μέτωπο  Εκ των ουρανών.                         

4ον Κατήλθε στην κοιλίαν της Παναγίας .

5ον στον δεξιό ώμο εκάθισεν εκ δεξιών του πατρός.

6ον Και πέταξε εξ αριστερών τον Διάβολον.

Τι λέγει ο Χρυσόστομος

Όταν μέλλεις υπερβαίνειν τα πρόθυρα του πυλώνος (εξώπορτας ), τούτο φθέγξαι το ρήμα πρώτον. Αποτάσσομαι σοι Σατανά και τη πομπή σου και τη λατρεία σου, και συντάσσομαι σοι Χριστέ  και μηδέποτε χωρίς της φωνής ταύτης εξέρχεσθαι .Τούτο σοι βακτηρία έσται, τούτο όπλον, τούτο Πύργος άμαχος μετά του ρήματος τούτου και τον Σταυρόν επί του μετώπου διατύπωσον. Ούτω γαρ ου μόνον άνθρωπος απαντών, αλλ΄αυτός o Διάβολος βλάψαι τι δυνήσεται, ο μετά τούτων σε ορών των όπλων πανταχού φαινόμενον.

Αν αυτά δεν κάνεις,  που πας ξυπόλυτος στ΄ αγκάθια ;  Άοπλος στη σφηκοφωλιά !

Πότε πρέπει να γίνεται το σημείον του Σταυρού

πολλάκις και σε κάθε περίσταση πιο πολύ όταν ντρεπόμαστε τότε πάνω στο χέρι μας ζυγίζουμε το βάρος του Σατανά. Στο σπίτι και στο δρόμο στον ύπνο και στο ξύπνιο,  Εργασία,  ψυχαγωγία.

Μη τοίνιν αισχυνθώμεν ομολογείσαι τον Εσταυρωμένον. Επί μετώπου μετά παρρησίας …τοις δακτύλοις η σφραγίς και επί πάντων ο Σταυρός γενέσθω Επί άρτων βιβρωσκομένων επί ποτηρίων  πινομένων—Εν εισόδοις εν εξόδοις ο του ύπνου κοιταζόμενος και διανιστώμενος , οδεύουσιν ,ηρεμούσιν. Μέγα φυλακτήριον και Δωρεάν (τοις πένησιν).  Χωρίς  καμάτου (δια τους ασθενείς). ΣΗΜΕΙΟΝ πιστών και φόβος δαιμόνων.      Κύριλλος Ιερ/μων  .

Σε κάθε γεγονός της Εκκλησίας είναι απαραίτητη η παρουσία του Σταυρού  που δίνει κάθε φορά και το νόημα της ημέρας. (Ευλογημένη  …) Το σημερινό αφορά εις την ενίσχυση (και των μεν  και των δε) διότι σήμερα εορτάζομε τα πάθη του Χριστιανού. Κάθε Χριστιανός  σηκώνει τον σταυρόν του πολλά πάθη έχει ο Χριστιανός, αλλά όχι εκούσια (αρρώστιες, δυστυχήματα, ζημίες, ανεργία… ) είτε εξ αιτίας μας είτε εκ του διαβόλου .

αλλά το  πάθος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής  (πείνα, ατονία, πικρία, οι πειρασμοί των μη νηστευόντων) είναι πέραν πάσης αντιλογίας ΕΚΟΥΣΙΟΝ, σε προσωπικό επίπεδο.

Κυρίως όμως σηματοδοτεί το (εκούσιο πάθος) του σώματος όλης της εκκλησίας, όχι κύρια για την υγεία –ούτε για την θέληση.  ούτε για τον παράδεισο ούτε για τίποτε ατομικό.

Η Νηστεία είναι κοινωνικό γεγονός  της ενορίας. Νηστεύω γιατί νηστεύει όλη η ενορία για να μην ξεχωρίζω να μην είμαι αυτονομημένος,  και τρώγω όταν τρώει όλη η ενορία  ( με τις απολυτές Δωδεκαήμερο,  Διακαινήσιμο κλπ.)

ΚΑΙ έτσι όπως ακολουθούμε τον Κύριο στο εκούσιον πάθος έχουμε την ευλογία να τον  ακολουθήσουμε και στην χαρά της  ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ.

Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω.

ΑΜΗΝ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΜΑΡΚ. Β 1-12

  του π. Νικ. Φαναριώτη - Εφημ. Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την   Κυριακή    11-3-2012

 

((θάρσει τέκνον αφέωνται σοι αι αμαρτίαι σου))Μτθ.θ2

Η σημερινή περικοπή παρουσιάζει έναν παραλυτικό που τον σήκωναν 4 και τον κατέβασαν από την στέγη της οικίας μπροστά στον Χριστό. Στο θαύμα της θεραπείας του, ο Χριστός προτάσσει την παρουσία της συνειδήσεως με την φράση Θάρσει τέκνον (έχε θάρρος παιδί μου) αφέωνται σοι αι  αμαρτίαι σου.                                                     

Την παρουσία της συνειδήσεως επισημαίνει και η εκκλησία μας  στην θεραπεία του  παραλυτικού. Που επισημαίνει ότι μέγας  φόβος  τον  κατείχε , διότι η συνείδηση του τον πληροφορούσε, και πολύ σωστά, ότι οι αμαρτίες του θα εγίνοντο εμπόδιο στην θεραπεία του.

                                              

Τι είναι η συνείδηση

Συνείδηση είναι το ποιμενικό σκυλί που βάζει ο τσοπάνης για να του φυλάει τη στάνη από τους λύκους είναι το νευρικό σύστημα της ψυχής  που την  πληροφορεί για τα πάντα και την κρατάει όρθια . Σε τελευταία ανάλυση είναι Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.  ΜΙΑ ΦΩΝΗ Η φωνή του Θεού μέσα μας. ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ. Η Δικαιοσύνη του Θεού μέσα μας.

Και έχει μια διπλή εντολή, (ανεξάρτητη από την θέληση του  ανθρώπου) που θα την εκτελέσει οπωσδήποτε..

1^ον.   Να πληροφορεί τον άνθρωπο ποιο είναι το θέλημα του Θεού, και

2^ον.  να δικάσει τον άνθρωπο για υπακοή ή παρακοή στο θέλημα του Θεού .

                         

Πότε και πως θα εκτελέσει την εντολή.

Την εντολή θα την εκτελέσει οπωσδήποτε. Δεν υπάρχει Δύναμις στον κόσμο, επίγεια, επουράνια η καταχθόνια, που να μπορέσει να εμποδίσει τον Θεό  να εκτελέσει το θέλημα του .  Το ζήτημα είναι ΠΟΤΕ και ΠΩΣ.

Το ΠΟΤΕ εξαρτάται από τα εμπόδια που της παρεμβάλουμε.    Αν δεν την εκτελέσει σήμερα, θα την εκτελέσει αύριο. Αν δεν την εκτελέσει στα νιάταèστα γεράματα Αν δεν την εκτελέσει   ανύπανδρος è παντρεμένος. Αν δεν την εκτελέσει άτεκνος è όταν αποκτήσει τέκνα. Αν δεν την εκτελέσει στην παρούσα ζωήè στην μέλλουσα, Πράγμα που είναι και το χειρότερο  γιατί εκεί δεν θα υπάρχουν εφετεία  και η απόφαση θα είναι  τελεσίδικη.

Το ΠΩΣ.  Θα πληροφορήσει πρώτα και μένα και σένα στην εντέλεια για όλα .   

Αν δεν ψηφίσεις τον νόμο, πως θα τον εφαρμόσεις;. (ΑΒΡΑΑΜ)  Αν δεν ταΐσεις το πρόβατο, πως θα πάρεις το γάλα; Αν δεν καλλιεργήσεις το κλήμα, πως θα πάρεις σταφύλια; Έτσι και η συνείδηση  :

Θα πληροφορήσει πρώτα και μετά θα δικάσει. Θα μας κρίνει, χωρίς καμιά παράλειψη για όλα   όσα είναι γραμμένα σε αυτήν, σαν σε βιβλίο.

Το ευαγγέλιο της Κρίσεως (Απόκρεω), δεν είναι το Παγκόσμιο δικαστήριο, όπως  νομίζουν πολλοί  Είναι η εκτέλεση της αποφάσεως του δικαστηρίου που έχει προηγηθεί, με εγγυητή τον ίδιο τον Κύριο.

Αυτό το πιστώνει ο Ιωάννης  στην Αποκάλυψη. Απ.κ12  Και είδον τους νεκρούς τους μεγάλους και τους μικρούς, εστώτας ενώπιον του θρόνου και βιβλία ηνοίχθησαν και άλλο βιβλίο ηνοίχθη ο εστί της ζωής και εκρίθησαν οι νεκροί εκ των γεγραμμένων εν τοις βιβλίοις.

Τα βιβλία είναι οι συνειδήσεις των ανθρώπων. και  είναι  κλειστά γιατί καταπιέζουμε την συνείδηση, την φιμώνουμε.

 

Αλλά τότε υποχρεωτικά θα ανοίξουν και θα κρίνει τον καθένα η δική του συνείδηση, κατά τα έργα που έχει γραμμένα. Εξαιρούνται εκείνοι που θα έχουν γραφεί στο βιβλίο της ζωής , γιατί έχουν οι συνειδήσεις των καθαρισθεί με την μετάνοια και τα μυστήρια της εκκλησίας.

Και αυτός είναι ο κύριος σκοπός της παρούσης ζωής, να κατορθώσουμε να γραφτούμε στο άλλο βιβλίο ο εστί της ζωής και έτσι να μην έχουμε το άγχος ότι θα κρινόμαστε αυστηρά από την ίδια μας την συνείδηση σε όλη την αιωνιότητα.

Ο τσέλιγκας οι πονηροί και το πιστό σκυλί : παράδειγμα που μιλάει.

1.Τα νεογέννητα αρνάκια τη νύχτα τα φύλαγε στο κατώι  του σπιτιού του, και αυτός κοιμόταν στο επάνω πάτωμα .

2.ένα βράδυ γύρισε μεθυσμένος στο σπίτι και κοιμήθηκε βαριά. Τότε μερικοί πονηροί πλησίασαν να  κλέψουν τα αρνάκια. Το πιστό σκυλί χαλούσε τον κόσμο.

3.Αγουροξυπνημένος, κατέβηκε κάτω οι κλέφτες απομακρύνθηκαν και αυτός μη ακούγοντας τίποτε έβρισε χυδαία το σκυλί του το απείλησε (εάν το ξανά κάνεις θα σε σκοτώσω) και ξανακοιμήθηκε .

 Οι πονηροί ξαναγύρισαν, το σκυλί αγρίεψε πάλι, τον ξανά ξύπνησε, και αυτός έξω φρενών κατέβηκε πάλι με την καραμπίνα στο χέρι και μη ακούγοντας τίποτε  (οι κλέφτες είχαν πάλι απομακρυνθεί), σκότωσε το σκυλί του, και επιστρέφοντας στο κρεβάτι του, κοιμήθηκε ήσυχος τον ύπνο της απωλείας, γιατί το πρωί διαπίστωσε ότι τα αρνάκια του είχαν κάνει φτερά. 

                                      

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.

Αυτά παθαίνουμε όταν φιμώνουμε την συνείδηση μας και οι πονηροί μας παίρνουν ότι πολυτιμότερο έχουμε.

Άλλοι την εκτελούμε  πώρωση = κόλαση.  Άλλοι την ζωογονούμε  (μυστήρια, Αρετές, Άσκηση) και ολοκληρώνει τον προορισμό της: που είναι να κάνει τον άνθρωπο κατάλληλο  να χωρέσει  στην βασιλεία του Χριστού .                                 

ΑΜΗΝ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - Ιωάννη 44-52

                 
του π. Νικ. Φαναριώτη - Εφημ. Ι.Ν. Οσίου Λουκά Πατρών για την   Κυριακή  4-3-12                               


Την άχραντoν εικόνα σου προσκυνούμε  Αγαθέ …

Δύο είναι οι θανάσιμοι εχθροί της εκκλησίας του Χριστού δηλ. της ορθοδοξίας: Η ειδωλολατρία (Υλισμός) και ο ιδεαλισμός που είναι φανερός η κρυμμένος Σατανισμός . .Και οι δυο συγκρούστηκαν με την ορθοδοξία και νικήθηκαν κατά κράτος, ο ένας ο Υλισμός το 313 με το διάταγμα των Μεδιολάνων (Μέγας Κωνσταντίνος), και ο άλλος ο Ιδεαλισμός το 842 με την αναστήλωσιν των Αγίων Εικόνων. (Εικονομαχία, επί Θεοδώρας Αυτοκράτειρας και Μεθοδίου του Πατριάρχου).


Η εικονομαχία άρχισε το 726 -730 Μ.Χ.
Λέων ο Ίσαυρος λησμόνησε ότι οι εικόνες ήταν τα βιβλία των αγραμμάτων, ότι ο άνθρωπος θα έχει πάντοτε ανάγκην των υλικών συμβόλων, και η κατάχρησις δεν αίρει την νουνεχή χρήσιν: πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι.


Τελευταίος εικονομάχος ήταν ο αυτοκράτωρ Θεόφιλος, μετά από 115 χρόνια, και πέθανε το 843 Μ.Χ. και τότε η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, ο αδελφός της Βάρδας, ο ανδράδελφος της Μανουήλ και ο αρχικαγκελάριος Θεόκτιστος (επί πατριάρχου Μεθοδίου) κήρυξε υποχρεωτική την απόφασιν της Ζ οικουμενικής Συνόδου, την Α΄ Κυριακή των Νηστειών = Κυριακή της Ορθοδοξίας. (Με λιτάνευσιν των αγίων εικόνων).


Καλοί και ευλογημένοι οι πανηγυρισμοί, αλλά αν μείνουμε μόνο σε αυτούς είναι σαν να λέμε περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαι`ς . Και τούτο γιατί στην εποχή μας ζούμε ημέρες Εικονομαχίας και μάλιστα της πιο φοβερής και σκληρής που γνώρισε μέχρι σήμερα η ιστορία και το βάρος της ευθύνης πέφτει σε μας ,στην Ελληνική Ορθοδοξία . Μέχρι την εποχή της παγκοσμιοποίησης οι Εικονομάχοι (Δηλ. ο διάβολος και τα ειδικευμένα συνεργεία του…) πολεμούσαν τις άγιες εικόνες που όμως από την μια μεριά ,επειδή ήταν έργα κτιστής ενέργειας , και από την άλλη κρυβόντουσαν εύκολα (100 η 70 χρόνια ) δεν μπορούσαν να τις εντοπίσουν.


Τώρα όμως κατάλαβαν κάτι που δυστυχώς δεν το καταλαβαίνουμε οι ορθόδοξοι : ότι αν δεν πολεμήσουν τις αχειροποίητες εικόνες από τις οποίες πηγάζουν όλες οι άλλες, που είναι 3, ο ΧΡΙΣΤΟΣ, η ΠΑΝΑΓΙΑ και ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, δεν γίνεται τίποτα ,και αυτό κάνουν τον τελευταίο καιρό: ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ


Ο Χριστός είναι ή εικών του Θεού του αοράτου, όπως το βεβαιώνει ο Παύλος στην Κολοσ. Α13 και εξής. Είναι Η πρώτη αχειροποίητη εικόνα δηλ. ο ίδιος ο Χριστός. Είναι η εικόνα του Πατρός όπως ο ίδιος είπε στον Φίλιππο ,όταν του ζήτησε να τους δείξει τον πατέρα: τόσον χρόνο είμαι μαζί σας και δεν με γνώρισες ακόμη ποιος είμαι κατά την θείαν φύσιν μου; Εκείνος που έχει ιδεί εμένα , είδε και τον πατέρα .Και πως συ μου λες δείξε μας τον Πατέρα ;Λέγει αυτώ Φίλιππος .Κύριε, δείξον ημίν τον πατέρα και αρκεί ημίν. Λέγει αυτώ ο Ιησούς τοσούτον χρόνον μεθ ΄υμών ειμί, και ουκ έγνωκας με Φίλιππε; Ο εωρακώς εμέ εώρακε τον Πατέρα και πως συ λέγεις, δείξον ημίν τον Πατέρα; Ιω.ιδ9.


Η εικονομαχία μαίνεται σήμερα στη χώρα μας


1ον. Μαίνεται κατά του Χριστού σαν ζωντανής εικόνος του Θεού και Πατρός και ζητάει με λύσσα την αποκαθήλωση από την θείαν φύσιν Του με κάθε τρόπο (με Ιεχωβάδες, χιλιαστές, με τον <<τελευταίο πειρασμό>>,με τους δήθεν απογόνους της Μαγδαληνής, με αποκαθήλωση των εικόνων Του από τους δημόσιους χώρους: (Δικαστήρια, σχολεία ,πανεπιστήμια ,την Βουλή των Ελλήνων ,και…και.) για να χαθεί έτσι η εικόνα του Θεού του αοράτου από τον πλανήτη Γη.


2ον. Μαίνεται κατά της Παναγίας που είναι εικόνα της εκκλησίας Αποκ.ΙΒ,13,14,15: και ότε είδεν ο δράκων ότι εβλήθη εις την γήν, εδίωξε την γυναίκα (Παναγία) ήτις έτεκε τον άρρενα.14.και εδόθησαν τη γυναικί (εκκλησία) δύο πτέρυγες του αετού του μεγάλου, ίνα πέτηται εις την έρημον (Μοναστήρι-ενορία) εις τον τόπον αυτής, όπως τρέφηται εκεί καιρόν και καιρούς και ήμισυ καιρού, από .προσώπου του όφεως .15.και έβαλεν ο όφις εκ του στόματος αυτού οπίσω της γυναικός, ύδωρ ως ποταμόν ίνα ποταμοφόρητον ποιήσει. (προπαγάνδες, φυλλάδια, προβοκάτσιες, πορνό, τύπος, τηλεοράσεις, ναρκωτικά…) είναι το ποτάμι που θέλει να πνίξει την εκκλησία.


3ον. Μαίνεται κατά του Ανθρώπου. Ο άνθρωπος, είναι εικόνα της Αγίας Τριάδος .Έτσι επλάσθη. Γένεσις α 26. ((Και είπεν ο Θεός ποιήσωμεν άνθρωπον κατ΄ εικόνα ημετέραν καί καθ΄ομοιωσιν)). Σαν πρόσωπο (όχι σαν βιολογικό ον) σαν προσωπική εικόνα τού Τριαδικού Θεού όποιος αρνείται τον άνθρωπο σαν εικόνα τού Τριαδικού Θεού και τον βλέπει σαν κτήνος, σαν ζώο πού κατάγεται από ζώα, από τον πίθηκο… αρνείται τον εαυτό του.


Παράλληλα επιτίθεται κατά της ιερωσύνης, ΔΗΛ. της ζωντανής αχειροποίητης εικόνας του Χριστού επί της Γης, που είναι ο Αρχιερεύς κάθε τοπικής Εκκλησίας ,είτε είναι ΕΝΑΡΕΤΟΣ είτε είναι ΦΑΥΛΟΣ εφόσον δεν έχει καθαιρεθεί έχει ολόκληρη την Χάρη του Αγίου Πνεύματος που πήρε κατά την Χειροτονία του … και την οποία κανείς άνθρωπος επί της γης δεν μπορεί να την αφαιρέσει παρά μόνον το ίδιο το Άγιο Πνεύμα, είτε απ΄ ευθείας, είτε δια της οικείας Συνόδου. Η χειροτονία γυναικών ιερέων ακόμα και επισκόπων, ο χωρισμός της εκκλησίας από το κράτος ώστε οι ιερείς να πεινάσουν και να αυτοκαταργηθούν, έχει τον ίδιο στόχο.


Αυτή είναι η ορθοδοξία αγαπητοί, αυτός είναι ο δυναμισμός της και το θεϊκό μεγαλείο της, και αν το γνωρίζαμε δεν θα κρεμόμαστε κάτω από τα κανάλια και τα πάνελ όπως τα χασαπόσκυλα κάτω από το τσιγκέλι , αλλά : θα τους αδειάζαμε την ακροαματικότητα…

ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΜΥΑΛΟ .




AMHN.
                                                                                                                              

Δ