ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

του π. Νικ. Φαναριώτη - Εφημ. Ι.Ν. Οσ. Λουκά Πατρών στις 3-1-2010

ΜΡΚ. Α. 1-8.

Αρχή του ευαγγελίου Ιησού Χριστού Υιού του Θεού .

Ως γέγραπται εν τοις προφήταις . Μαρκ,Α 1,2.

Μετά την Χριστού Γέννησιν, βρισκόμαστε στη χριστιανική επικράτεια δηλ. στο προγεφύρωμα που άνοιξε το Πνεύμα το Άγιο μέσα στο διαβολικό κατεστημένο που είχε επιβάλει ο κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου ,ο διάβολος σε όλη τη Γη .δηλ. βρισκόμαστε στην αρχή του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού, Υιού του Θεού.

Λένε ότι το Ευαγγέλιον είναι ο Καταστατικός χάρτης του Χριστιανισμού—το Σύνταγμα των Χριστιανών—το Μανιφέστο της Χριστιανικής ιδεολογίας .Εδώ όμως βλέπουμε ότι Αρχή του ευαγγελίου δεν είναι ένας πρόλογος ενός βιβλίου, αλλά ένας άνθρωπος ,ο Ιωάννης ο Βαπτιστής .

Και το ευαγγέλιο είναι ο βίος και η πολιτεία ενός πολύ μεγαλύτερου ,του Υιού του Θεού που έγινε άνθρωπος και ανέλαβε ο ίδιος προσωπικά να λύση τα έργα του διαβόλου. Εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού ,ίνα λύση τα έργα του διαβόλου Α. Ιω Γ8. Και έτσι να σώσει κάθε αδούλωτο (ψυχικά) άνθρωπο.

Δυο είναι τα κρίσιμα σημεία της ζωής του Προδρόμου Όταν έγινε 2 ετών Βρέθηκε στην έρημο όπου έμεινε μέχρι 30 ετών, υπακούοντας στο θέλημα του Θεού. το δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι , και ην εν ταις ερήμοις , έως ημέρας αναδείξεως αυτού προς τον Ισραήλ ΛΚ.Α.80. Η σημερινή περικοπή, του είναι αφιερωμένη εξαιρετικά.

Όταν οι στρατιώται του Ηρώδη την νύκτα εκείνη άρχισαν την σφαγή των νηπίων, η Ελισάβετ άρπαξε τον μικρόν Ιωάννη στην αγκαλιά της, και έτρεχε να τον σώσει, κυνηγημένη από τους στρατιώτες του Ηρώδη Ξαφνικά βρέθηκε μπροστά σ’ ένα βουνό και φώναξε βουνό δέξου το παιδίον και την μητέρα αυτού, και βρέθηκε από το άλλο μέρος στην έρημο και έμεινε εκεί άλλα 28 χρόνια αφανής, Αυτός δε ο Ιωάννης είχε το ένδυμα αυτού από τριχών καμήλου και ζώνη δερματίνη περί την οσφύν αυτού, η δε τροφή αυτού ην ακρίδες και μέλι άγριον ΜΤΘ.γ4


Η δράσις του


Η έναρξις της δράσεως ( 30 ετών) είναι γνωστή με ακρίβεια ιστορική, που την διέσωσε ο Λουκάς ,από πολλές οπτικές γωνίες Εν έτι πέντε και δεκάτω της ηγεμονίας Τιβερίου Καίσαρος, ηγεμονεύοντος Ποντίου Πιλάτου της Ιουδαίας, και τετραρχούντος της Γαλιλαίας Ηρώδου , Φίλιππου δε του αδελφού αυτού τετραρχούντος της Ιτουραίας και Τραχωνίτιδος χώρας και Λυσανίου της Αβιληνής τετραρχούντος.

Επί αρχιερέως Άννα και Καϊάφα ,εγένετο ρήμα Θεού επί Ιωάννην τον Ζαχαρίου υιόν εν τη ερήμω. ΛΚ.Γ1,2.

Και το έργο του: Φωνή βοώντος εν τη ερήμω… Κατά τον Κύριλλο Αλεξάνδρειας, η φωνή ήταν δική του αλλά τα μηνύματα ήταν του Χριστού.

Διότι το μήνυμα του (όπως είναι ίδιον κάθε μαντατοφόρου) δεν έπρεπε να έχει τίποτε δικό του αλλά μόνον όσα του παράγγειλε Εκείνος που τον έστειλε. (μετάνοια ,εξομολόγηση ,βάπτισμα).__το βάπτισμα Ιωάννου ήταν βάπτισμα μετανοίας. Βαπτίζων εν τη ερήμω και κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εις άφεσιν αμαρτιών-Μρκ.Α4

αλλά μετάνοια δεν υπήρχε, άρα ούτε και άφεσις αμαρτιών οι άνθρωποι εξομολογούντο…και την άλλη μέρα ξανάκαναν τα ίδια, Ήταν δηλ. όταν εβαπτιζοντο, σαν να έβγαζαν ένα παλιό ρούχο ,το οποίο την άλλη μέρα το ξαναφορούσαν.



Πολλοί μεταμελημένοι υπήρχαν στον αρχαίο κόσμο,πολλοί βασανισμένοι κυνηγημένοι από τις ερινύες. πολλοί αυτοκαταστρεφόμενοι (Οιδίπους ,Μήδεια…) αλλά κανείς μετανοημένος, σωσμένος άγιος Τότε οι άνθρωποι εξομολογούντο χωρίς να μετανοούν γιατί δεν μπορούσαν. Σήμερα εξομολογούμαστε χωρίς να μετανοούμε γιατί δεν θέλουμε. Γιατί μετάνοια σημαίνει στροφή 180 μοιρών ,με την δύναμιν του Χριστού, και δεν γίνεται μέσα στο εξομολογητήριο.


Μετάνοια είναι : Να γνωρίζω ότι είμαι άρρωστος και να θέλω να γίνω καλά . να γνωρίζω την σαπίλα μου, και να θέλω να σωθώ . Να γνωρίζω την δυστυχία μου ,και να θέλω να γίνω ευτυχής. να γνωρίζω ότι είμαι θνητός και να θέλω να γίνω αθάνατος .

Αυτά συνέβαιναν στον Ιορδάνη το ποιο φημισμένο ποτάμι της γης.

Όχι γιατί είναι μεγάλο ,αλλά γιατί στις όχθες του συμβαίνουν γεγονότα που σημαδεύουν την μοίρα της ανθρωπότητας, ακόμα και σήμερα. Και τούτο γιατί είναι τύπος της Ανθρωπότητας : πηγάζει από δυο πήγες Ιόρ και Δάν=(Αδάμ και Εύα) Πορεύεται από τα ύψη στην Νέκρα Θάλασσα ,που αλληγορούμενα είναι :πορεία από τον Παράδεισο στην κόλαση.

Με τον Χριστό ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω. Είδοσαν σε ύδατα ο Θεός ,είδοσαν σε ύδατα και εφοβήθησαν .Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω… Έτσι εγκαινιάστηκε αλληγορικά η μετάνοια, η μόνη που έχει την δύναμιν να επιστρέψει την ανθρωπότητα από τον κατήφορο που έχει πάρει, πίσω και πάνω προς τον απολεσθέντα Παράδεισο , την βασιλεία των ουρανών .


ΑΜΗΝ.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ

Του π. Νικ. Φαναριώτη  - Εφημ. Ι.Ν. Οσ. Λουκά Πατρών  στις   26-12-10.

«Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον και ίσθι εκεί έως αν είπω σοι » .   ΜΑΤΘ.Β΄13 -23.

Η Γέννησις του Χριστού :Σεισμός Ο μεγαλύτερος που έγινε στην ιστορία της οικουμένης και την χώρισε στα δύο. Οι άλλοι σεισμοί της Ιστορίας: Γαλλική επανάστασις, Φασισμός, Ισλαμισμός ,Μπολσεβίκικη επανάστασις, δεν το κατόρθωσαν αν και το επεδίωξαν.

Ακούστηκε σ΄ Ανατολή και δύση και οι μετασεισμικές δονήσεις συνεχίζονται μέχρι σήμερα, η εκκλησία όμως επιμένει να το επαναφέρει το γεγονός κάθε χρόνο με την προσδοκία ότι η νεολαία κάποιας Χριστιανικής γενιάς, θα έχει τον ηρωισμό να αποτινάξει τον λήθαργο και την αποχαύνωση με τα οποία την έχει απονευρώσει η παγκοσμιοποίηση. Αυτή είναι και η μόνη ελπίδα της ανθρωπότητας αν πρόκειται να δει καλύτερες μέρες.

Ο Ζώρζ Κλεμανσώ (τίγρης) νικητής του Α΄ Παγκόσμιου πόλεμου ,το είπε προφητικά το 1918. (η μόνη ελπίδα για να σωθεί η ανθρωπότης, θα είναι όταν οι Χριστιανοί αποφασίσουν να ζήσουν τον Χριστιανισμό τους). Προσέξτε! Να ζήσουν, όχι να διδάξουν. Γι αυτό δεν μπορούμε να τα περάσουμε έτσι, σαν χλιαροί χριστιανοί της Αποκαλύψεως, τα γεγονότα της σημερινής περικοπής.

Όλα φωνάζουν ότι πρέπει ,επί τέλους να πάρει η νεολαία την σκυτάλη από την τρομερή νεολαία της πρωτοχριστιανικής εποχής, που σύντριψε την σαπισμένη Ρωμαίκή αυτοκρατορία. Η ιστορία επαναλαμβάνεται στην σημερινή σαπισμένη αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης. Αλλά ας δούμε το χρονικό από κοντά.

Τα ΔΥΟ ΠΡΩΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ πέρασαν ειδυλλιακά με τα πενιχρά εισοδήματα του μαραγκού Ιωσήφ και την περιφρονητική ανοχή του κατεστημένου.

Έδωσαν χαρά στους αγγέλους ,στους βοσκούς, στους σοφούς και ταπεινούς Μάγους ,με την άδολη καρδιά, που τον ανεγνώρισαν γιατί ήταν λαός Του.

Στο δεύτερο χρόνο ήλθαν οι Μάγοι με τα δώρα εις την οικία : « και ελθόντες εις την οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού,και πεσόντες προσκύνησαν αυτώ, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν ». Ματθ.Β,11. Όλα καλά ,όλα ήσυχα, όλα ευλογημένα.



Αλλά αμέσως η Αγία οικογένεια ένοιωσε την μοχθηρία των ισχυρών ,που διψούν για δύναμη ,για εξουσία και η τραγωδία ξεκίνησε. Αλλά το Πνεύμα το Άγιον αγρυπνούσε.

« Εγερθείς παράλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού και φεύγε εις Αίγυπτον και ίσθι εκεί έως αν ειπώ σοι» Ματθ.Β13 Ο διωγμός των νηπίων ,οι 14.000 εκτελέσεις, το κυνήγημα του Προδρόμου, και του διετούς Ιησού, που γλίτωσε με φυγή στην Αίγυπτο , ανάμεσα σε τρόμους και φόβους , στην άγρια ερημιά ,με τσακάλια ,και λύκους ,με ληστές , στην κατασκότεινη παγωμένη χειμωνιάτικη νύκτα.

«ο δε εγερθείς παρέλαβε το παιδίον και την μητέρα αυτού ΝΥΚΤΟΣ και αναχώρησε εις Αίγυπτον. Μτθ β14 ….

Τα δεύτερα Χριστούγεννα (επέτειος) είναι αιματοβαμμένα, με βία ,με διωγμούς, με εγκατάλειψη ,με εξορία, με σφαγές, και έτσι θα είναι από δω και πέρα.

Χριστούγεννα! και ο κόσμος γιορτάζει με φώτα, με χρώματα, με δένδρα, με ρεβεγιόν , με 13ο μισθό, και με το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (και τις χριστουγεννιάτικες αποδράσεις).

Και αφού φάει και πιει κατά κόρον, έρχεται το ερώτημα στους νουνεχείς πιο είναι το νόημα των Χριστουγέννων; Είναι μήπως μια ανάπαυλα ,ένα ξεκούρασμα, μια αργία; Μια γραφική νότα (με κάλαντα με τσουρέκια με καλικαντζάρια ίσως); …..

Το σημερινό νόημα δεν είναι διαφορετικό . Έχει πολλούς Ηρώδες και η σημερινή εποχή . Ανάμεσα στους πλανητάρχες στους στρατοκράτες στους πολιτικούς στις δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες ,στα διαπλεκόμενα κλπ… κλπ…που κυνηγάνε, βασανίζουν και σφάζουν τους ταπεινούς και καταφρονεμένους, που είναι ο λαός Του.

Τ ο μ ο ι ρ α ι ο λ α θ ο ς : Πολλοί λένε ,πως τα Χριστούγεννα σαν γιορτή, με αϊ Βασίληδες ,δένδρα ,έλκηθρα είναι γραφικά, ΑΛΛΑ ανώφελα (δεν έχουν νόημα)αφού 2000 χρόνια τώρα δεν κατόρθωσαν να σώσουν τον κόσμο.

Εδώ όμως είναι το μοιραίο λάθος: ο Χριστός δεν γεννήθηκε για να σώσει τον κόσμο και να μαζέψει σκλάβους υποτακτικούς ,αλλά για να σώσει τους ελεύθερους που τον ακολουθούν με οποιοδήποτε κόστος δηλαδή τον Λαόν Αυτού.
« τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν αυτός γαρ σώσει τον ΛΑΟΝ ΑΥΤΟΥ από των αμαρτιών αυτών. » Ματθ.Α.21.
Και τον λαό Του τον σώζει , 2000 σωτήρια χρόνια τώρα, χωρίς να το πάρουν είδηση οι Ηρώδες (κάθε είδους και κάθε εποχής) Και οι στρατιές των σωζόμενων είναι αναρίθμητες. Αποκ.Ζ9.
« μετά τούτο είδον και ιδού όχλος πολύς, ον αριθμήσαι αυτόν ουδείς εδύνατο , εκ παντός έθνους και φυλής και λαών και γλωσσών, εστώτας ενώπιον του Θρόνου και ενώπιον του αρνίου, περιβεβλημένους στολάς λευκάς και φοίνικες εν ταις χερσίν αυτών » Αποκ.Ζ9.

Που βρέθηκαν όλοι αυτοί ; Βρέθηκαν γιατί ο Χριστός κάνει καλά την δουλειά του, σε πείσμα όλων αυτών που κρώζουν μέσα στην νύχτα της αμαρτίας.

ΑΥΤΟΣ ΓΑΡ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟΝ ΑΥΤΟΥ

ο Χριστός δεν μπλοφάρει, ότι λέει το κάνει .


ΑΜΗΝ.

Χριστός Ετέχθη !

   Με την ευκαιρία των Εορτών του Δωδεκαημέρου  , σας εύχομαι χρόνια πολλά και θεάρεστα , με υγεία και κάθε ευλογία , πνευματική και υλική .

   Επίσης σας ζητώ συγγνώμη για τη αραιή συχνότητα αναρτήσεων . Αυτό συμβαίνει λόγω ανασυγκρότησης μέσων και παραγόντων που μου διατίθενται .

    Με την έναρξη του νέου έτους , το οποίο σας εύχομαι να είναι  ευτυχισμένο , το Ιστολόγιο , πρώτα ο Θεός , θα εμπλουτίζεται συχνότερα με ενδιαφέρουσες αναρτήσεις και νέο αποκλειστικό υλικό . 

Με την αγάπη του άρτι Τεχθέντος Εμμανουήλ

Ο Πατριάρχης Σερβίας και ο Επίσκοπος Μπάτσκας σε Εβραϊκή συναγωγή

Ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος επισκέφτηκε την εβραϊκή συναγωγή Sukat salom του Βελιγραδίου για την παραδοσιακή εβραϊκή εορτή Hanuka μια εβραϊκή εορτή που λέγεται ελευθερίας και φωτός

Να αναφερθεί, ότι κατά την τελετή ο Πατριάρχης των Σέρβων κ. Ειρηναίος άναψε και ο ίδιος ένα από τα οχτώ κεριά στη λυχνία.

Επίσης εκτός από τον Πατριάρχη Σερβίας κ. Ειρηναίο τα κεριά στην λυχνία άναψαν και:

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς, ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς, ο Μουφτής της Σερβίας, ο Αποστολικός Νούντσιος Orlando Antonini, ο Υπουργός Θρησκευµάτων της Σερβίας, ο πρόεδρος της Εβραϊκής νεολαίας Σερβίας και επίτιμος πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Εβραϊκών Κοινοτήτων στη Σερβία ο κ. ACA Singer.

 Δείτε και το Video...

Πηγή : www.romfea.gr

Ἡ πρός τούς Ἀγγέλους τιμή.

Οἱ ἄγγελοι ὡς μακάρια πνεύματα, ἀπολαύουν τιμῆς παρά τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας, οἵας καί γενικῶς οἱ ἅγιοι, ἤτοι τά εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἀνήκοντα πλέον πνεύματα. Κατά τούς πρώτους αἰῶνας, οἱ Πατέρες δέν ἐξῆραν τήν ὀφειλήν αὐτήν, διότι τήν Ἐκκλησίαν περιέβαλλεν εἰσέτι ὁ εἰδωλολατρικός κόσμος καί ὑπῆρχε κίνδυνος διά τήν καθαρότητα τοῦ χριστιανικοῦ μονοθεϊσμοῦ. Ἀργότερον, ἡ ὀφειλή αὕτη κατέστη βαθύτατα συνειδητή, διεστάλη δέ σαφῶς παρά τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀπό τήν εἰς μόνον τόν Θεόν ὀφειλομένην λατρείαν.

Ἡ πρός τούς ἀγγέλους τιμητική προσκύνησις, διδάσκεται ἤδη ἀπό τῆς Γενέσεως (ιη´ 2, ιθ´ 1), διαφαίνεται δέ πολλαχοῦ εἰς τήν Καινήν Διαθήκην. Κατά τόν Ψευδοδιονύσιον, καί αὐτός ὁ Χριστός, ὡς ἄνθρωπος, ὑπετάσσετο εἰς τούς ἀγγέλους. Εὐσταθεῖ ὅμως περισσότερον, ἐν προκειμένω, ἡ γνώμη Γρηγορίου τοῦ Διαλόγου, καθ' ἥν τοῦτο δέν συνέβαινε, διότι λ.χ. οἱ ἄγγελοι ἐμφανίζονται διακονοῦντες αὐτῷ εἰς τήν ἔρημον, μετά τό βάπτισμα, πρᾶγμα ὅπερ ἀναφέρεται εἰς τήν νικήσασαν τούς πειρασμούς τοῦ Σατανᾶ ἀνθρωπίνην φύσιν καί οὐχί ἁπλῶς εἰς τήν θείαν.

(Φύλαξ ἄγγελος). Ἡ χριστιανική ἀντίληψις περί τῶν ἀγγέλων ἔδωκε πρωτεύουσαν σπουδαιότητα εἰς τό γεγονός τῆς ὑπό τούτων προστασίας καί καθοδηγήσεως τοῦ ἀνθρώπου. Τό ἔργον δηλαδή τῶν ἀγγέλων ἀναφέρεται μέν κατ' ἀρχήν εἰς τήν δοξολογίαν τοῦ Θεοῦ, ἀλλά σημειοῦται καί εἰς τήν περιοχήν τῶν σχέσεων τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Δημιουργόν του. Κατά ταῦτα, βοηθεῖται ὑπό τῶν ἀγγέλων εἰς τήν ἐπιτυχίαν τῆς προσπαθείας του νά καταστῆ μέτοχος τῆς ἀρρήτου μεγαλειότητος τοῦ Θεοῦ καί προφυλλάσεται συγχρόνως ἀπό τάς ἐξωτερικάς καί ἐσωτερικάς ἐπηρείας τῶν ἐχθρῶν τῆς ὑποστάσεώς του.

Ἡ Θεία Πρόνοια ἐκφαίνεται εἰς τόν κόσμον διά μέσου τῆς διακονίας τῶν ἀγγέλων (Ἑβρ. α´ 14). Ὡς λειτουργοί τῶν θείων βουλῶν, παρουσιάζονται προστατεύοντες καί παρορμῶντες τόν ἄνθρωπον πρός τό ἀγαθόν ὑπό πολλάς μορφάς διακονιῶν. Οἱ ἄγγελοι ἀπομακρύνουν τούς κινδύνους καί φρουροῦν τούς ἀνθρώπους (Ψαλμ. λγ´ 8, Μ. Βασιλείου, Ὁμιλ. εἰς Ψαλμ. λγ´ § 5, PG 29,364)· προστατεύουν τόν δίκαιον (Ψαλμ. κ´)· προασπίζουν τούς πιστούς, πολεμοῦντες καί ἐκδιώκοντες τά πονηρά δαιμόνια (Τωβ. ιβ´ 3)· παρουσιάζουν τάς προσευχάς εἰς τόν Θεόν (Τωβ. ιβ´ 12)· ἐκτελοῦν τό ἔργον τοῦ ψυχοπομποῦ (Λουκ. ιστ´ 22)· ἀνήγγειλον τόν νόμον εἰς τούς Ἰουδαίους (Πράξ. ζ´ 53, Γαλάτ. γ´ 19) καί κατά τήν ἡμέραν τῆς κρίσεως θ' ἀναλάβουν τό ἔργον τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν δικαίων ἀπό τῶν ἀδίκων (Ματθ. ιγ´ 49).

Ὑπό τό αὐτό πνεῦμα διατυπώνουν καί ἀναπτύσσουν τάς σκέψεις των ὅλοι σχεδόν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Τούς ἀγγέλους θεωρεῖ ὁ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας ὡς "ἀκονῶντας εἰς εὐανδρίαν". Ὁ Ἰουστῖνος, ὁ Ὠριγένης, ὁ Ἰ. Χρυσόστομος, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ Γρηγόριος Νύσσης, ὁ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, ὁ Αὐγουστῖνος κ.ἄ. ποιοῦνται λόγον περί τῶν φυλάκων ἀγγέλων (Ἰουστίνου, Ἀπολ. Β´ § 5, PG 6,452. Ὠριγένους, εἰς Ἀριθμ., Ὁμ. κ´ § 3, PG 12,733. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς ἐπιστολήν πρός Κολασ., Ὁμιλ. γ´ § 3, PG 6, 329. Μ. Βασιλείου, Κατ' Εὐνομίου, Λόγος γ´ § 1, PG 29, 656. Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας, Ὁμιλ. εἰς Ψαλμ. 33, PG 69,888). Πλεῖστοι ἐκ τῶν Πατέρων ὑποστηρίζουν τήν ἄποψιν, ὅτι μόνον ὁ πιστός ἔχει φύλακα ἄγγελον, ἐφ' ὅσον ἡ ἁμαρτία ἀπομακρύνει τοῦτον τοῦ ἀνθρώπου (Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς Πράξ. Ὁμιλ. κστ´ § 3, PG 60,201). Ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου ἐμορφώθη ἡ ἀντίληψις ὅτι καί ἕκαστος ἁμαρτωλός ἔχει εἰς τό πλευρόν του τόν δαίμονα (Ὠριγένους, Ὑπόμνημα εἰς Ματθ. PG 13, 1168. Περί ἀρχῶν, βιβλίον γ´ § 140-141, PG 11, 309-310). Ἡ δοξασία αὐτή ἀπαντᾶ εἰς τόν Ποιμένα τοῦ Ἑρμᾶ (PG 2, 928-929), ὅπου ἐξαίρεται ὁ ἄγγελος τῆς δικαιοσύνης, παραβαλλόμενος πρός τόν ἄγγελον τῆς πονηρίας. Εἰς τό ἐν λόγω ἔργον ἔχομεν συστηματικήν ἀνάπτυξιν τῆς δοξασίας περί φύλακος ἀγγέλου.

Ἐκ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἔχομεν τήν πληροφορίαν, ὅτι ὑπάρχουν καί φύλακες ἄγγελοι τῶν ἐθνῶν. Οἱ Ἰουδαῖοι εἶχον τόν Μιχαήλ, ὁ ὁποῖος ἀντεμάχετο κατά τῶν ἀγγέλων τῶν ἄλλων ἐθνῶν (Δαν. ι´ 12,13. Βλ. ἐπιστ. Ἰούδ. 9). Ὁ ἐν λόγω ἄγγελος κατέστη μετά ταῦτα προστάτης τῆς ἐν Χριστῶ Ἐκκλησίας (Ἀποκ. ιβ´ 7). Καί ὁ Μ. Βασίλειος καί ὁ Γρηγόριος Νύσσης ποιοῦνται λόγον περί τῶν ἀγγέλων τῶν ἐθνῶν καί τῶν πόλεων (Μ. Βασιλείου, Κατ' Εὐνομίου, Λόγος γ´ § 1, PG 29, 657, Γρηγορίου Νύσσης, Εἰς Ἆσμα Ἀσμάτων, Ὁμιλ. ιβ´, PG 44,1033). Ἐν προκειμένω διαβλέπομεν, ὅτι συμβαδίζουν εἰς τόν Ἰουδαϊσμόν καί τόν μετέπειτα Χριστιανισμόν καί συνυφαίνονται ἀρρήκτως αἱ ἀντιλήψεις περί προστασίας ἀναφερομένης εἰς ἕνα ἕκαστον καί εἰς τήν συλλογικήν ὀντότητα τοῦ περιουσίου λαοῦ ἤ τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Γενικῶς, ὁ φύλαξ ἄγγελος προσαγορεύεται ὑπό τῶν Πατέρων διά πολλῶν ὀνομασιῶν. Οὕτω, καλεῖται "φρουρός", "προστάτης", "ἔφορος", "ἐπιμελητής", "ποιμήν" καί "πομπός", "ἀλεξιτήρ", "βοηθός" κατά τόν Γρηγόριον Ναζιανζηνόν (Γρηγορίου Ναζιανζηνοῦ, Ποιήματα δογματικά, PG 37,519).

Ἐν προκειμένω πρέπει νά τονισθῆ, ὅτι ἡ γνώμη πολλῶν, κατά τήν ὁποίαν αἱ ἀντιλήψεις τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ καί τοῦ Χριστιανισμοῦ περί τῶν ἀγγέλων εἶναι δάνειον ἐκ τῶν ὁμόρων χωρῶν τοῦ Ἰσραήλ καί τῶν ἐν γένει εἰδωλολατρικῶν λαῶν, εἶναι κατά πάντα πεπλανημένη. Βεβαίως, διαπιστώνεται εὐκολώτατα ἡ ὁμοιότης τῶν ἀντιλήψεων τῆς Γραφῆς καί τῶν ἄλλων ἐθνῶν, ἡ ὁποία εἶναι μόνον ἐξωτερική. Ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεύς τονίζει τήν ὁμοιότητα αὐτήν (Στρωματ. 5, PG 9,136,189,192). Κατά τόν Ἡσίοδον (Ἔργ. καί Ἡμέρ. 249-257) ὑπάρχουν ἄγγελοι "ἀθάνατοι Ζηνός φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων"· εἶναι δέ οὗτοι προάγγελοι τῶν βουλῶν τοῦ Διός (Ἰλ. Ω´ 290-299), εἰς τόν "Φαίδωνα" ἐπίσης γίνεται λόγος περί τοῦ δαίμονος ἑνός ἑκάστου. Παρά ταῦτα, αἱ ἀντιλήψεις τῆς Γραφῆς περί τῶν ἀγγέλων συνυφαίνονται μέ τό ἰδιάζον καί κατά πάντα διάφορον περιεχόμενον τοῦ ἔργου τοῦ Θεοῦ καί τῆς σχέσεως τοῦ ἀνθρώπου μετ' Αὐτοῦ ἐν συγκρίσει πρός τάς ξένας ἀντιλήψεις. Εἰς τόν Ἰουδαϊσμόν, ἐξ ἄλλου, ἔχομεν παράλληλον πρός τά ἄλλα ἔθνη καί συγχρόνως πηγαίαν ἀνάπτυξιν τῶν περί ἀγγέλων ἀντιλήψεων ἐκ τῆς πίστεως πρός τό ἔργον τοῦ Δημιουργοῦ, χωρίς ν' ἀποδεικνύεται οἱαδήποτε ἐξάρτησις ἀπό ἄλλους λαούς.

Ἡ γνώμη τοῦ Ὠριγένους καί ἄλλων, ὅτι ὑπάρχουν ἄγγελοι ἐπαγρυπνοῦντες διά τήν γέννησιν, συντήρησιν καί αὔξησιν τῶν ζώων καί φυτῶν, δέν ἐπιδοκιμάζεται ὑπό τῶν Πατέρων (H. Leclercq, DACL, Ι, σ. 2083). Μία τοιαύτη ἰδέα μόνον ἠμπορεῖ νά θεωρηθῆ ὡς ἔχουσα σχέσιν πρός εἰδωλολατρικάς ἀντιλήψεις.

Ἡ πίστις εἰς τούς φύλακας ἀγγέλους ἔδωκεν ἀφορμήν διά τήν δημιουργίαν ὕμνων πρός τιμήν τῶν προστατῶν ἀγγέλων. Παραλλήλως ἐκαλλιεργήθησαν καί ἡ ζωγραφική καί αἱ λοιπαί μορφαί τῆς τέχνης πρός τήν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἀπό τοῦ Ε´ αἰῶνος, ὅταν παρουσιάζεται ἐντονώτερον ἡ τάσις πρός ἀπεικόνισιν τοῦ ἔργου τῶν ἀγγέλων, δημιουργοῦνται πολλαί συνθέσεις περί τό θέμα τῶν φυλάκων ἀγγέλων. Εἰς τό Μουσεῖον τοῦ Λούβρου ὑπάρχει βυζαντινῆς προελεύσεως πλάξ ἐξ ἐλεφαντοστοῦ παριστῶσα τόν Μ. Κωνσταντῖνον ἤ Ἰουστινιανόν, ὡς θριαμβευτήν· σύν τοῖς ἄλλοις παριστάνονται δύο ἄγγελοι κρατοῦντες τό ἐγκόλπιον. Ἐπίσης εὑρίσκεται πίναξ τοῦ Rembrandt παριστῶν τήν οἰκογένειαν τοῦ Τωβίτ προσκυνοῦσαν τόν προστάτην Ραφαήλ (Βλ. ΜΕΕ, Δ´, σ. 167-170. DTC, λέξις anges, σ. 1253).

Ἡ πίστις αὐτή εἰς τόν φύλακα ἄγγελον ἔχει βαθυτάτας τάς ρίζας εἰς τήν ψυχήν τοῦ λαοῦ. Πολλαί ἀντιλήψεις, θρῦλοι καί παραδόσεις ἐπεχρίσθησαν μέ τόν μανδύαν τῆς πίστεως εἰς τήν προστατευτικήν ἀποστολήν τῶν ἀγγέλων. Ἡ ποίησις καί αἱ λαϊκαί παραδόσεις ἔχουν νά παρουσιάσουν συγκινητικάς ἀποχρώσεις εἰς τό θέμα τοῦτο. Ἐξ αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων ἀνεβλάστησεν εἰς τήν ψυχήν τοῦ λαοῦ ἡ πεποίθησις ὅτι ὁ ἀποθνήσκων "ἀγγελοφοριέται", ἤτοι βλέπει ὁράματα ἀγγέλων ἤ δαιμόνων, ἀναλόγως τῆς ψυχικῆς του καθαρότητος. Εἰς τήν δραματικήν πλοκήν τοῦ θρύλου τοῦ "Μαρμαρωμένου Βασιλιᾶ" πρωτεύοντα ρόλον παίζει ὁ φύλαξ ἄγγελος. Παραλλήλους παραδόσεις ἔχουν καί τά ἄλλα χριστιανικά ἔθνη, ὡς ἐπίσης καί περιεχόμενον εἰς τήν λογοτεχνίαν, ἐμπεποτισμένον μέ τάς ἀντιλήψεις αὐτάς.

Πηγή : www.apostoliki-diakonia.gr

Η Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία εόρτασε τους 5 Αγίους της Σχολής .

   Χθες Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010 στην Αθωνιάδα Σχολή στις Καρυές του Αγίου Όρους έγινε πανήγυρη προς τιμή των Αγίων της Σχολής
 

Στις 8:00 μ.μ. έγινε υποδοχή του ιερού λειψάνου του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Φιλοθέου, αρχιμ. Νικοδήμου προσκεκλημένου να προστεί της πανηγύρεως.

Η Αγρυπνία άρχισε αμέσως μετά την υποδοχή μέχρι τις 2:00 π.μ. της επομένης.

Έψαλλαν μαθητές με απόφοιτους της Αθωνιάδας. Παρόντες ήταν οι τρεις Έφοροι της Αθωνιάδας και άλλοι αντιπρόσωποι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους.

Επίσης παρευρέθησαν απόφοιτοι της Αθωνιάδας, ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου αποφοίτων ιερομ. Κυπριανός, οι ιερομόναχοι Χαρίτων, Δαβίδ, Αρτέμιος, ο ιεροδιάκονος Ιερώνυμος κ.ά.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας έγινε μνημόσυνο για τους κεκοιμημένους Εφόρους, Σχολάρχες, Καθηγητές, Μαθητές και Διακονητές της Σχολής.......

Διαβάστε περισσότερα...>>>