ΤΟ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΕΝΟΣ ΜΑΘΗΤΗ !

του Π. Ανδριόπουλου



Στον τόμο Εικοσαέτηρος Αρχιερατεία Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Α' (1974 - 1994) είχα γράψει ένα κείμενο με τίτλο Ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος ως "Μελωδός". Εκεί ασχολήθηκα συνοπτικά με την τέχνη της μελοποιΐας που εξασκούσε από πολύ μικρός ο Ιεράρχης. Το κείμενό μου συνόδευαν νεανικές και κατοπινές συνθέσεις του. Τα πρωτόλειά του μού είχε δώσει ο αδελφός του Δεσπότη, ο αείμνηστος μουσικολόγος Απόστολος Βαλληνδράς, ο οποίος κρατούσε αρχείο. Μεταξύ αυτών και το περίφημο Δοξαστικό της Πεντηκοστής "Δεύτε λαοί...", το οποίο - έγραφα στο άρθρο μου - τονίστηκε από τον μαθητή Νικόλαο Βαλληνδρά, κατά την διάρκεια μιας σχολικής διδακτικής ώρας! Το μέλος έχει ιδιαίτερη αξία, δεδομένου ότι ο μαθητής Νικόλαος έχει ως πρότυπό του την αντίστοιχη μελοποίηση του ύμνου από τον Νικόλαο πρωτοψάλτη Σμύρνης. Έτσι ασκείται στην τέχνη της μελουργίας, επεξαργαζόμενος θέσεις και μουσικές γραμμές φημισμένων μελοποιών που μελετούσε επιμελώς, ήδη από τη νεανική του ηλικία.

Την μελοποίηση του Νικολάου Σμύρνης, για όποιον τυχόν θέλει να κάνει την αντιπαραβολή, μπορεί να βρει στο Δοξαστάριον Τριωδίου και Πεντηκοσταρίου του Νικολάου Πρωτοψάλτου Σμύρνης, που επανεξέδωσε ο εκδοτικός οίκος Βασ. Ρηγόπουλου το 1996 (ακριβής ανατύπωση από την πρώτη έκδοση του 1857). Πάντως ο Μητροπολίτης Νικόδημος είχε μελοποιήσει το συγκεκριμένο Δοξαστικό και με άλλο, πιο κλασικό τρόπο, τον οποίο επίσης δημοσιεύω στον προμνημονευθέντα τόμο. Του άρεσε δε πάντα να το ψάλει, τόσο στον Εσπερινό της παραμονής, όσο και στον Εσπερινό της Γονυκλισίας, όπου το έλεγε σε σύντομο χρόνο, ένεκα της μακράς διάρκειας της ακολουθίας, αλλά με απαράμιλλο ύφος. Το ενδιαφέρον βέβαια της νεανικής συνθέσεως είναι η σχέση με τον Νικόλαο Σμύρνης. Γιατί ο Πατρών Νικόδημος έψαλλε κάποια μέλη του Νικολάου, που είναι δύσκολος και... απαγορευμένος στο Πατριαρχείο. Στη χοροστασία του Νυμφίου της Μ. Δευτέρας πάντοτε έλεγε τα ιδιόμελα των αίνων του Νικολάου, που κατέγραψε και ο Μανόλης Χατζηγιακουμής στα Σύμμεικτα Εκκλησιαστικής Μουσικής. Η έρευνα από πλευράς μου δεν έχει τελειώσει...

Πηγή : http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com

Κυριακή της Πεντηκοστής

του Καθηγητοῦ (+)Ιωάννου Φουντούλη

Η Εκκλησία μας στην εορτή της Πεντηκοστής πανηγυρίζει το «μέγα και σεβάσμιον» μυστηριον: Τη συμπλήρωσι της ελπίδος, την προθεσμία της επαγγελίας, την επιδημία του Πνεύματος του αγίου. Γιατί πράγματι το εορταζόμενο γεγονός, η επιφοίτησις του αγίου Πνεύματος στους αποστόλους του Χριστού, αποτελεί το τέλος και το επιστέγασμα όλου του έργου της σωτηρίας. Όλο το έργο του Χριστού, η έλευσις, η διδασκαλία, το πάθος, η ανάστασις, η ανάληψις απέβλεπαν σ᾿ αυτό· στην έλευση του αγίου Πνεύματος στον κόσμο, στη νέα δημιουργία.Ο λαός του Θεού, η Εκκλησία εορτάζει κατά την Πεντηκοστή τη γέννησι της. Την γενέθλιο ημέρα της, αλλά και αυτό το μυστήριο της ιδίας της ζωής της. Γιατί η Εκκλησία του Χριστού δεν έζησε το μυστήριο της Πεντηκοστής μόνο σε μία στιγμή χρόνου κατά το μακάριο εκείνο έτος και την ιστορική εκείνη ημέρα, που «επλήσθησαν» οι μαθηταί «Πνεύματος αγίου». Αλλά το ζη καθημερινώς, διαρκώς, σε κάθε στιγμή χρόνου, από την ημέρα εκείνη την γενέθλιο μέχρι της συντελείας του αιώνος. Γιατί το Πνεύμα το άγιον ήλθε τότε και έκτοτε μένει και θα μένη εις τον αιώνα στον κόσμο για να συγκροτή την Εκκλησία. Πνεύμα και Εκκλησία είναι αδιασπάστως ηνωμένα. Το άγιον Πνεύμα είναι η ψυχή, η ζωή, η ύπαρξις της Εκκλησίας, της εν αγίῳ Πνεύματι καινής ζωής. Σ᾿ αυτό οφείλεται η ενότης, η αγιότης, η καθολικότης της Εκκλησίας. Από αυτό πηγάζουν τα χαρίσματα, οι θεσμοί, η πίστις και η θεολογία της Εκκλησίας. Τη βιαία Του πνοή και την πυρίμορφο δρόσο Του αισθάνεται σε κάθε βήμα, σε κάθε εκδήλωσι, σε κάθε κίνησι της. Από αυτό πηγάζουν οι υπερφυσικές ενέργειες των μυστηρίων, που ζωογονούν, που τροφοδοτούν και αγιάζουν το σώμα της. Στην ιστορική λοιπόν Πεντηκοστή, αλλά και στη διαρκή Πεντηκοστή, στην οποία ζη η Εκκλησία, θα μας μεταφέρη κατά την επέτειο του γεγονότος αυτού. Θα μας καλέση να κλίνωμε τα γόνατα στας αυλάς του Κυρίου και να προσκυνήσωμε την αήττητο δύναμι Του, να δοξολογήσωμε την αγία Τριάδα, που φωτίζει και αγιάζει τις ψυχές μας. Και στη στάση αυτή της ταπεινώσεως, της κλίσεως των γονάτων και του αυχένος, να υποδεχθούμε την χάρι του Παρακλήτου. Να ανανεώσωμε και να αναρριπίσωμε τη φλόγα του αγίου Πνεύματος. Να συνειδητοποιήσωμε τη θέσι μας και την υπόστασι μας ως μελών της Εκκλησίας, ως ναών του αγίου Πνεύματος. Ναών και σκευών καθαρών, δοχείων του Παρακλήτου, των οποίων κάθε σκέψις θα υπαγορεύεται από το Πνεύμα της σοφίας, κάθε ενέργεια από το Πνεύμα της συνέσεως, το αγαθόν, το ευθές, το νοερόν, το ηγεμονεύον, το καθαίρον τά πταίσματα. Το Πνεύμα το άγιον, το Κύριον και ζωοποιόν, το θείον που θεοποιεί τους ανθρώπους, που δια της χάριτος Του μας μεταβάλλει σε «Θεούς κατά μέθεξιν».

Πηγή : www.zoiforos.gr

Η εκκωφαντική σιωπή της "ηγεσίας" της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Τι επιθυμεί σήμερα η διοίκηση της Εκκλησίας ,
τις ξεκάθαρες θέσεις ή τα μισόλογα;

του Αντώνη Τριανταφύλλου

Σημάδια επικίνδυνης εσωστρέφειας συνεχίζει να δείχνει η διοικούσα Εκκλησία. Η Ιερά Σύνοδος κρατάει κλειστές τις «στρόφιγγές» της πληροφόρησης προκαλώντας εύλογες απορίες. Επιθυμεί να κάνει γνωστές τις θέσεις της ή εγνωσμένα επιλέγει την αποσιώπηση;

Κάποιοι μπορεί να κουράστηκαν από την πολιτική υπερπροβολής της Εκκλησίας τα προηγούμενα χρόνια, κάτι που ενδεχομένως να έπληξε και το κύρος της. Αυτό όμως δεν είναι δικαιολογία για τη τακτική «αφωνίας» και εκκωφαντικής «σιωπής» που ακολουθεί η σημερινή ηγεσία της Ελλαδικής Εκκλησίας…

Αφωνία και του Αρχιεπισκόπου αλλά και της Ιεράς Συνόδου. Η διοικούσα Εκκλησία εμφανίζεται αδύναμη και να παρακολουθήσει τις εξελίξεις αλλά και να εκφράσει τη δική της θέση. Έχει λόγο ή όχι; Επιθυμεί τη δημοσιότητα και τις ξεκάθαρες θέσεις ή συνειδητά επιλέγει τη σιωπή;

Υπάρχει συντονισμός και διάθεση για ουσιαστική ενημέρωση ή κάποιοι ανομολόγητοι φόβοι έχουν υποχρεώσει τον Αρχιεπίσκοπο και τη Σύνοδο να εμφανίζονται κρυψίνοες; Οι παρεμβάσεις του κ. Ιερώνυμου είναι ελάχιστες. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος μόλις τις πρώτες εβδομάδες από την εκλογή του δεσμεύθηκε στους δημοσιογράφους να τους ενημερώνει τακτικά για τα θέματα της Μητροπόλεως του και γενικότερα της Εκκλησίας.

Την ίδια στιγμή η Ιερά Σύνοδος «βαπτίζει» κάθε μήνα σημαντικές εξελίξεις «τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα», τη μόνιμη κατακλείδα των ανακοινωθέντων της ΔΙΣ. Αυτά τα «τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα» όμως πολλές φορές γίνονται γνωστά. Παρόλα αυτά, ακόμα και μετά τη δημοσιοποίηση τους το Σώμα τις περισσότερες φορές δεν κάνει σαφή τη θέση του. Όχι για κάτι ξένο και άγνωστο αλλά για θέματα που το ίδιο συζητά και παίρνει αποφάσεις.

Και όλα αυτά, όταν στις 10 Σεπτεμβρίου του 2008 το προεδρείο της ΕΣΗΕΑ είχε συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο συμφωνώντας μετά την αιφνιδιαστική διακοπή της τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων. Να βρεθεί η φόρμουλα, με την οποία για τα τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα τις ανακοινώσεις θα έκανε ο Αρχιμανδρίτης της Ιεράς Συνόδου Τιμόθεος Άνθης, ενώ για περισσότερες διευκρινήσεις υπεύθυνος θα ήταν ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος, ενώ για μείζονα ζητήματα ο κ. Ιερώνυμος φερόταν διατεθειμένος να αναλάβει αυτοπροσώπως το έργο της ενημέρωσης.

Από τότε και μέχρι σήμερα τη μόνη φορά που ο Αρχιεπίσκοπος ενημέρωσε αυτοπροσώπως ήταν στις 22 Οκτωβρίου του περασμένου έτους όταν επιχείρησε να δώσει απαντήσεις σε όσους αμφισβητούν τη διαχείριση και τους οικονομικούς πόρους της Εκκλησίας και ανακοίνωσε τη χρηματοδότηση τεσσάρων ιδρυμάτων για άτομα με ειδικές ανάγκες και άπορους ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ. Έκτοτε αφωνία… Ούτε και ο Συνοδικός σύνδεσμος με τους δημοσιογράφους ο μητροπολίτης Μυτιλήνης και Ερεσού Ιάκωβος έχει τιμήσει - όσο θα έπρεπε - με την παρουσία του τους δημοσιογράφους επιλέγοντας να εμφανιστεί μόνο στις 4 Φεβρουαρίου για να εξαγγείλει τη δημιουργία τεσσάρων ιδρυμάτων από την Εκκλησία.

Τι επιθυμεί τελικά η Εκκλησία; Τη υγιή δημοσιότητα και τις ξεκάθαρες θέσεις ή τη μυστικοπάθεια και τα μισόλογα;

Πηγή : www.zoiforos.gr

Μνήμη του εν Αγιοις πατρός ημων Νικηφόρου του Α' , Πατριάρχου ΚΠόλεως

Ο Νικηφόρος Α΄ ήταν βυζαντινός συγγραφέας και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 806 ως το 815 .

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη . Οι γονείς του Θεόδωρος και Ευδοκία άνηκαν σε αρχοντική και επίσημη κοινωνική τάξη αλλ' ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι οι οποίοι γαλούχησαν τον γιο τους με τα νάματα των Θείων Γραφών. Η προσήλωση μάλιστα του πατέρα του στην ορθή πίστη, έγινε αιτία να διωχθεί και να εξορισθεί από τον εικονομάχο και δυσεβή αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε', τον Κοπρώνυμο.

Προικισμένος με ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες, απέκτησε μεγάλη θεολογική και θύραθεν εκπαίδευση. Γρήγορα όμως αποσύρθηκε σε ένα κτήμα του στον Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και τη μελέτη των Θείων Γραφών. όμως ο αυτοκράτορας τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κωνσταντινουπόλεως.

Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Ταράσιου, ο Νικηφόρος επελέγη από τον ομώνυμό του Αυτοκράτορα, αν και λαϊκός ακόμη, ως νέος Πατριάρχης, την Κυριακή του Πάσχα, 12 Απριλίου 806. Το γεγονός αυτό, η ανάρρηση λαϊκού στον Πατριαρχικό Θρόνο, είχε συμβεί και με τον προκάτοχό του Πατριάρχη Ταράσιο, προκάλεσε όμως την οργή κληρικών και μοναχών, με επικεφαλής τον Θεόδωρο το Στουδίτη και τον Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ.

Η εκκλησιαστική έριδα συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της πατριαρχίας του.
Αγωνίστηκε για την τιμή και την προσκύνηση των εικόνων. Όταν όμως έγινε Αυτοκράτορας ο Λέων Ε΄ ο Αρμένιος, τον έπαυσε, τον εξόρισε και τον φυλάκισε. Μετά το θάνατο του Λέοντα ο Νικηφόρος επανήλθε στην Κωνσταντινούπολη.

Ο νέος Αυτοκράτορας Μιχαήλ Β' υποσχέθηκε να τον επαναφέρει στο Θρόνο, υπό την προϋπόθεση ότι δε θα ανακινήσει εκ νέου το θέμα της αναστήλωσης των εικόνων. Ο Νικηφόρος αρνήθηκε και εξορίστηκε εκ νέου. Πέθανε εξόριστος στη Μονή του Αγίου Θεοδώρου στις 2 Ιουνίου 822 .

Μετά τον θρίαμβο των Αγίων εικόνων και την απομάκρυνση του πατριάρχου Ιωάννη από τον θρόνο και την εκλογή του Μεθόδιου, ενεκρίθη από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα η ανακομιδή των λειψάνων του μακαριστού πατριάρχου στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι ο Μεθόδιος ακολουθούμενος από ιερείς και πλήθος πιστών, μετέβη στη μονή Αγ. Θεοδώρου όπου βρισκόταν το σεπτό λείψανο, το οποίο αφού τοποθέτησε σε πολυτελή λειψανοθήκη, το μετέφερε με το βασιλικό πλοίο στη Κωνσταντινούπολη. Εκεί το υποδέχθηκαν με μεγάλες τιμές οι βασιλείς και η Σύγκλητος και στη συνέχεια το απέθεσαν στη Μεγάλη Εκκλησία. Έπειτα από ολονύκτια και αγρυπνία το μετέφεραν στο Ναό των Αγίων Αποστόλων στις 13 Μαρτίου του 874., την ίδια ημερομηνία όπου ο Άγιος είχε εξοριστεί.

Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 2 Ιουνίου και η ανακομιδή των λειψάνων του από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία στις 13 Μαρτίου .

Απολυτίκιον . ( ήχος γ ' . Θείας πίστεως... )

Μέγα καύχημα της Εκκλησίας , μέγα στήριγμα της Βυζαντίδος , μέγα κλέος των πιστών αναδέδειξαι , ως ευσεβείας προστάτης θερμότατος , και κακοδόξων γεναίος αντίπαλος . Νικηφόρε ένδοξε , Χριστόν τον Θεόν ικέτευε , δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος .

Έτερον. ( Ήχος γ'. Θείας πίστεως...)

Νίκην ήνεγκε, τη Εκκλησία, η ση ένθεος, ομολογία, Νικηφόρε Ιεράρχα θεόληπτε· την γαρ Εικόνα του Λόγου σεβόμενος, υπερορία αδίκως ωμίλησας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Κοντάκιον ( Ήχος δ'. Επεφάνης σήμερον...)

Τον της νίκης στέφανον, ω Νικηφόρε, ουρανόθεν σήμερον, ως ειληφώς παρά Θεού, σώζε τους πίστει τιμώντας σε, ως Ιεράρχην ομού και Διδάσκαλον.

" Στα δύο η Ι. Μητρόπολη Αττικής "

Γράφει ο/η Θωμάς Τσάτσης (Ελευθεροτυπία)
23.05.09


Διαμοιράζονται τα ιμάτια της Μητρόπολης Αττικής. Σε λίγο καιρό και το αργότερο μέχρι τον Οκτώβριο η μεγάλη περιφέρεια της πάλαι
ποτέ Μητρόπολης Αττικής και Μεγαρίδος πρόκειται να κοπεί στα δύο.

Και να διαχωριστεί στην Κηφισιά των πλουσίων και στο Ιλιον των φτωχών.

Εκκλησιαστικές και πηγές του υπουργείου Παιδείας δηλώνουν ότι οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει στη διάσπαση της Αττικής με σκοπό να ξεχαστεί η Μητρόπολη που στο παρελθόν βρέθηκε εν μέσω πολλών εκκλησιαστικών ταραχών.

Το αίτημα για διάσπαση της Μητρόπολης Αττικής είχε υποβάλει ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος το 2005, όταν η Ιερά Σύνοδος κλήθηκε να αποφασίσει την αποπομπή του πρώην Αττικής Παντελεήμονα.

Δεν το έκανε δεκτό όμως η τότε υπουργός Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου και λόγω του οικονομικού κόστους καθώς θα έπρεπε να επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός.

Το θέμα ωστόσο επανέφερε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προς τον νέο υπουργό Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη.

Αρχιεπισκοπή και υπουργείο Παιδείας έχουν συζητήσει και έχουν καταλήξει ότι η υπουργική απόφαση θα υλοποιηθεί λίγο πριν από την ανάδειξη των δύο νέων ιεραρχών, των δύο νέων Μητροπόλεων.

Εκείνο που εκκρεμεί είναι οι ονομασίες. Το σίγουρο είναι ότι καμία από τις δύο Μητροπόλεις δεν θα ονομάζεται «Αττικής» και οι νέοι ιεράρχες που θα εκλεγούν δεν θα φέρουν το βάρος του τίτλου που προκαλεί συνειρμούς που παραπέμπουν στο παρελθόν.

Μέχρι το 1974 η Μητρόπολη ονομαζόταν Αττικής και Μεγαρίδος. Ο νέος τότε αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ αποφάσισε τη ρήξη με το παρελθόν και θέλοντας να φέρει νέους ιεράρχες που θα τον στηρίξουν, επέλεξε να ιδρύσει 8 νέες Μητροπόλεις σπάζοντας σε μικρότερα κομμάτια την Αττική και τη Θεσσαλονίκη.

Μεταξύ των Μητροπολιτών που απομάκρυνε ήταν και ο Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημος Γκατζιρούλης.

Στο παρελθόν, τόσο το πρόσφατο όσο και παλαιότερα, το θέμα της εφαρμογής των νόμων προκάλεσε προβλήματα στη Μητρόπολη Αττικής.

Έτσι το 1990, έπειτα από προσφυγή του Νικόδημου Γκατζιρούλη, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε ότι αυτός είναι ο νόμιμος μητροπολίτης του θρόνου.

Ακολούθησαν διαμάχες εντός και εκτός Ιεραρχίας. Νόμοι του κράτους και εκκλησιαστικοί κανόνες έγιναν κουβάρι που οδηγούν σε αντίθετες κατευθύνσεις και αντί να λύσουν το πρόβλημα, το διαιώνισαν.

Η μετάθεση του μητροπολίτη Ζακύνθου Παντελεήμονα στη μητρόπολη Αττικής και όσα ακολούθησαν με την αποπομπή του το 2001 και την εκθρόνισή του πρόσφατα, βάσει νόμων του κράτους, προκάλεσαν νέα προβλήματα που δεν είναι απίθανο να συνεχιστούν.
Αυτή τη φορά στις νέες Μητροπόλεις, τη μία των πλουσίων και την άλλη των φτωχών.

Πηγή : www.romfea.gr

Δώσε λίγο χρόνο...

Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα.

- Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς , μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με.

- Η ζωή είναι πολύ σύντομη , αφιέρωσέ της χρόνο.

- Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ , της είπα έντονα.

- Το ξέρω. Εξίσου όμως αγαπάς κι εκείνη...

Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που.

Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο.

- Τι συμβαίνει; Είσαι καλά; με ρώτησε.

Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μια αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων.

- Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί , της απάντησα. Οι δυο μας μόνοι… Τί λες; Σκέφθηκε λιγάκι και απάντησε:

- Θα το ήθελα πολύ...

Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού… Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη!

Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της. Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου.

- Είπα στις φίλες μου ότι θα βγω με το γιο μου και όλες τους συγκινήθηκαν , μου είπε καθώς έμπαινε στο αυτοκίνητό μου. Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο για να μάθουν τα πάντα για τη βραδυνή έξοδό μας...

Πήγαμε σε ένα εστιατόριο όχι από τα καλά, αλλά με ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν ΄Η Πρώτη Κυρία της χώρας.

Μόλις καθήσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που ΄έπιαναν΄ τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες. Μόλις έφθασα στη μέση του καταλόγου, σήκωσα το πρόσωπό μου. Η μαμά μου καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού και με χάζευε. Ένα νοσταλγικό χαμόγελο πέρασε από τα χείλη της.

- Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;

- Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη , απάντησα.

Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά το πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα. Μιλούσαμε για ώρες, που τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο.

- Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση , μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεφα στο σπίτι. Την φίλησα, την αγκάλιασα...

- Πώς πήγε το ραντεβού; θέλησε να μάθει η γυναίκα μου μόλις μπήκα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.

- Πολύ όμορφα, σ΄ευχαριστώ. Περισσότερο κι απ΄ό,τι περίμενα. της απάντησα.

Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου ΄έφυγε΄ από ανακοπή της καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα...

Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φακέλο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε:

" Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τί σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα.

Σε αγαπώ! "

Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως ‘ΣΕ ΑΓΑΠΩ’.

Συνειδητοποίησα ακόμη τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει.

Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένεια σου. Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν.

Εάν ζει η μητέρα σου………. Απόλαυσε τη στιγμή.Εάν δεν ζει…………………….. Να τη θυμάσαι.

Εάν έχεις μητέρα……………. Προώθησε αυτό το μήνυμα.

Αμέσως θα κάνεις κάποιον να αισθανθεί κάτι για κάποια που ξέχασε, για αυτό το υπέροχο ον που αποκαλείται… ΜΗΤΕΡΑ!

Και να θυμάσαι πάντοτε:

Ο χρόνος ποτέ δεν συγχωρεί! Ούτε μπορεί να γυρίσει πίσω...

EL mejor MENSAJE QUE HE LEIDO…Εστάλη από Josep, Βαρκελώνη, Ισπανίαhttp://conapl.ning.com/forum/topics/1636714:Topic:61837 Μετάφραση Γεώργιος Σ. Βλάχος – 05 σελίδες